Blog Yazıları

Efes’e ilk kez bu kadar minnet duyuyordum, çünkü “bana gülmeyi” unutup hep beraber ona gülüyorlardı.. İçimden “Amk ne var lan, ne güzel dans ediyor işte çocuk” derken gözüm etraftakilere takıldı; bizim bu dans figürlerini günlük hayata uyarlayan tek bir insan bile yoktu. Koşarak gidip garibim Efes’imi bu rüyadan uyandırmak istiyordum ama Kermit’le Res beni durdurup “Bak bak, bak ahahhahahah bak ahahahha baksana naptı ahahahhaha oğlum ne içti lan bu? ahahahha” deyip deyip krize giriyorlardı.. Orada rezil olan benim arkadaşımdı, gülense Res.. Res güldükçe bana sarılıp başını omzuma koyuyordu.. Fırsattan istifade ben de Res’e yavşıyordum, tabii ki bu ibnesel bir yavşama değil; daha çok “Harbiden hemşo yeaaaa, ahhahaha” diyerek benzer sarılmalarla karşılık vermeceydi. “Amaaaan, hem Efes nerden hatırlayacak ki bu olanları yarın!” dedim içimden ve Res’le abanmalı-zıplamalı-sarılmalı gülmelerimize devam ettik..

Hadi ben caaaaanım Res’im gülsün de bana sarılsın diye Efes’e satış…

Devamı

Gece kulübüne bir girişimiz var, sanırsın “Hadiyin beyler, dışarı! Burayı bu gecelik hanımlarla rahat rahat elleşebilmek için kapattık..” diye taşşak koycaz.. Ellerimiz ceplerimizde, ceplerimiz delik, ellerimiz nerde?

Bir de Cumartesi! Kulüp bildiğin rüya gibiydi ya da an itibariyle “köyden indim şehre” modundaydık.. Kulüp önünde onlarca araba vardı, hepsi de 34 plaka.. Efes “Uuuuuu içersi am kaynıyodur oğlum!” diyerek bizi dirseklemeye başladı. Tuborg “Şşşşt lan sakin ol, ne kadar abaza olduğumuz anlaşılmasın! Offf şunun memeye bakın aaaaabi” diye kendinden geçerken Sırık “Hiç mi am görmediniz beyler bi yapmayın yeaaaa” diyordu.. Sırık’a “Senden başka am görmeyeli aylar oldu valla” diyerek, Efes’le Tuborg’a dönüp “Nasıl koydum ama” işareti çaktım.. Hepimiz birbirimize tutunmuş, o şekilde yürüyorduk.. Bunca zaman durduğunu düşündüğümüz dünyanın döndüğünü yeni keşfettiğimizden, savrulmaktan…

Devamı

İhtiyacımız olan her şey evde olduğundan, dışarı çıkmaya gerek bile duymuyorduk.. Bir gece uyumadan önce “Lan sikicem haaaa! Yarın gece de kulübe falan gidek oğloom! Farkında değiliz ama odadan çıkmıyoz biz yeaa!” diyerek isyan etti Efes. Hepimiz “Harbiden laaaaaan!” diyerek bakakalmıştık Efes’e “Biz bunu daha önceden nasıl da düşünemedik” ifadesiyle. Uykuya, “Yarın gece, kulübe gidilecek!” diye birbirimizi gazlayarak daldık..

Ertesi gün uyanır uyanmaz hemen kahvaltılar yapıldı ve ikişer birayla odaya geri çıktık.. “Kahvaltı üstüne ne de güzel gidiyor meret yeaaaa” diyerek yılların ayyaşıymış gibi ahkam kesmek bize kendimizi öyle iyi hissettiriyordu ki; biri kalkıp “Uçabiliyorum ben, bakıııın” dese, “O da bi şey mi, biz birayı fondip içip düz yürüyoz ooolom!” deyip kovardık… Bu gece kulübe çıkılacak diye hepimiz “hardcore” giriştik olaya, “kırmızı tuborg”ları yüzlerimizi ekşite ekşite içerken “Ohhhh beeee! Nasıl da…

Devamı

İşte o günden sonra o abilerin götü yemedi benimle “saklambaç oynamaya”. Hepsine “O çocuktan uzak durun, iftira atıp başınızı yakar.. Biliyoruz siz delikanlı adamlarsınız, yapmazsınız ama o çocuk kafadan kontak!” demişti aileleri.. Benim ailem “Cidden öyle bir şey yapmadılar değil mi?” diye bile sormadı.. Büyük ihtimalle “benim yaşarken korktuğum şeyleri”, onların “duymaya” bile götü yoktu.. Götü olan bir tek bendim orada, “sahibinden itinayla sikilmiş bir adet göt” kadar olamadıklarını gördüm göreli “götümü onlara yaslamayı” bıraktım.. Götü olmayan insanların, “götlük”te harikalar yarattığını göre göre büyüdüm ben..

PP arabayı dayımın deniz kenarındaki meyhanesinin önünde durdurdu.. “Önce bi eve gitseydik, buraya yarın akşam da gelebiliriz?” dedim.. Sırık saf saf bana bakıyordu, PP “İnin amına koyayım! Sanki Fizan’dan geldi arkadaşın!” deyince Sırık “Hakikatten yaa, yorgun değilim ben” diyerek arabadan indi.. PP önden giderken “Bana bak, sen…

Devamı

PP tek eli direksiyondayken diğer eliyle de bira içerek gaza bastıkça basıyordu, telefonum titredi. Mesaj Sırık’tandı; “Oğlum senin pederi deli onarmış lan :D” yazmış.. Oturduğum yerde gülmeye başladım.. Güldüğümü görünce “Ne o? Hemen de kafayı buldun amk!” diyerek enseme bi şaplak attı PP.. Bir ergene ne dersen de ama “Kafayı buldun” deme ve de “Yapamazsın”.. Zaten bu iki cümle yüzünden o çöller aşılıp, o dağlar delinmemiş miydi? Henüz içinden iki yudum alınmış şişeyi PP’ye doğru kaldırıp “Değil mi ama?” dedim ve bir dikişte içerek ters çevirdim; şişeden gelen son damlayı da sol elimin işaret parmağından yalayıp “Daha neler..” diyerek güldüm.. Sırık arka koltuktan “vuhuhahoooooooooo” diyerek omuzlarıma masaj yapıyordu.. PP de yarıda olan şişesini bir dikişte bitirip bana uzattı.. Uzuuuuunca geğirerek şişeyi aldım ve ikinci birayı açarak PP’ye uzattım; sonra da kendime…

Devamı

Sırık gelene kadar kendimi eve hapsetmiştim, yaptığım tek şey odamdan aşağı inip bir bira alıp yukarı çıkmak ve sigarayı sigaradan yakarak, günü geceye yapıştırıp, geceyi sabaha vurmak.. Doğru düzgün yemek bile yiyemiyordum, aklımda öylesine çok şey vardı ki… Neyseki PP’yi kandırmıştım Sırık’ı arabayla gidip alma konusunda.. Çocuk akşam saatleri Tekirdağ’dan bizim oraya otobüs motobüs bulamazdı, bir de yol yorgunu olacağı için daha fazla eziyete katlanmasını istemedim.. Ya sikmişim katlanacağı eziyeti, işin aslı Sırık bir an önce gelsin de ben şu bunalım halinden çıkayım istiyordum..

Telefonda Sırık’ın babasıyla konuşup, Sırık’ı indirmeleri gereken yol ayrımını tarif ettim.. Arkadan PP’nin “Hay amına kodumunu gerizekalısı! O yol öyle mi tarif edilir, üh amk!” tezahüratları Sırık’ın babasını bile güldürmüştü; adam kibarlığından “Ne renkli bir baban var, ne kadar şanslısın evladım” dedikten sonra “Hadi biz bir saate orda oluruz”diye…

Devamı

Voldemort’un yaşadıklarından kimse tam anlamıyla bahsetmedi bana, onun hikayesini onlarca kişiye parça parça sordum da not düşebildim defterime ve benim bu hikayeyi tam manasıyla öğrenmem 4 yıl sürdü.. Dikkat çekmesin diye yeri geldikçe sordum yaşlısına gencine.. ve tek tek öğrendim kimlerin bunu o zavallıya reva gördüğünü, öğrendim ki ellerini yanlışlıkla öpmeyeyim; çünkü büyüdüm artık!

O yıllardaki gizli “tutku”mdu bu benim, içime dert olan her şeyi yazmak.. O yazdıklarımı kimseye okutmayacağımı bile bile geceler boyu parmaklarım “tükenmez kalem mavisi”ne dönene kadar yazardım, tükenmez kalemin bile tükendiğine şahit olduğum dönemlerdi.. Öyle uzun yazardım ki bir günümü anlatmak 18 sayfa sürerdi.. Kendimi, kendime anlattıkça buldum yanıtlarımı.. Uzuuuuun uzun yazıyordum aklımdakileri, ardından yavaaaaş yavaaaş okuyordum ve eksik kalan yerleri de yazıyordum, sonrasında o defteri saklıyordum.. Aradan bir kaç hafta geçince yine okuyordum…

Devamı

***Yine bir dilim Anıl tadında nostalji kokan bir buçukluk, değişiklik yapmadan yayınlıyorum, eski hali de renkli.***

Hayatım boyunca bir çok orospu çocuğuyla karşılaştığım için bu kitabı hangi orospu çocuğu yüzünden yazıyor olduğum konusunda kafam karıştı.. Bu yüzden kitabın adı “Sanırım O Orospu Çocuğu Sendin Aşkım!”.. Evet, sanırım yine bir “buçukluk” bölüme giriş yapmış olduk..

Yaklaşan “Yeni Yıl” sebebiyle iki aydır süre gelen muhabbetimize bir süre ara vereceğiz.. Bu süreçte hem siz hazmedin, hem ben dinleneyim.. Bu buçukluk’ta, 200. Bölüme kadar hangi konu başlıklarında sizlerle dertleşmek istediğimi de sırasıyla yazayım istedim..

Pan’la olan arkadaşlığım ne olacak?

Keş’le olan ilişki ?

PP’yle olan ailevi durumlar ?

Sırık, Efes ve Tuborg bizim yazlığa geldiğinde ?

ET, Bebe ve benim aramda ?

Hikayeye yeni katılacak olan iki karakter var, Kurt ve Çak; bu ikisiyle?

Okul dışından birileriyle bir şeyler yaşayacak mıyım? Yaşayacaksam? Yaşayamayacaksam?

İdareyle aramda ?

Memleketteki sevgilimden…

Devamı

Asıl öğrenmek istediğim “PP’yle ne olup bittiği”ydi.. Ayrıca “kırmızı çakmak”la tanışmama vesile olanlar hala buralarda mı çok merak ediyordum.. Boyum uzamış, hafif de kas yapmıştım.. Daha ne bekliyorum ki eşşek sudan gelene kadar dövmek için? “Ne olsun, herkes aynı.. Ölen yok kalan çok işte.” dedi annem.. “Bizim PP’yle nasıl durumlar?” diye sordum.. “Değişen bir şey yok; hayvan, hep hayvandır.” deyip geçiştirdi.. Belli ki konuşup tadımızı kaçırmak istemiyordu.. “Ha annee; bu arada benim arkadaşlar gelcek bir iki haftaya haberin olsun” dedim, “Kim o arkadaşlar, nerden gelcekler, kaç kişi çağırdın?” diye sordu.. “İlk bir kişi gelcek, Sırık işte babasının tayini buraya çıkmış.” dedim, “Buraya derken bizim buraya mı yoksa Tekirdağ’a mı?” diye sordu annem.. “Yok be Tekirdağ’a işte, iki boğaz arası her yer burası!” diyerek gülmeye başladım.. “Tamam peki ya diğer ikisi…

Devamı

Kahvaltıdan sonra kardeşime “Abim yeaaa midye bulabilir miyiz annem yapsın bize?” diye sordum.. “Kaç tane istiyon ki?” dedi.. “Bilmem 100-150 bi şi olsa yeter sanırım” dedim.. “Yuh! Ebeninki!” dedi birden.. Bulaşıkları yıkayan annem lafa bodozlama dalarak “Bak bak, az önce terbiyeli konuş diyen oğluma baaaak!” dedi.. Kardeşim “Ama anne ben küfürlü bi şi demedim ki senin gibi!” diyerek tribe bağladı.. “Ne yani am-sik denmediği sürece terbiyeli mi konuşmuş oluyoruz?” dedi annem.. Kardeşim “Off ama ya offf abi ben çıkıyorum, midyelere bakıcam; sen de biraz terbiye ver şu anama” diyerek kaçtı evden.. Annem “Ahahahahahhahahaha ooooff alemler bunlar, yalnız kalmak artık çok kolay!” diyerek tepsiyle 3 fincan kahve getirdi.. “Anne kardeşim gitti ama” dedim, “Gittiyse napalım, onu da biz içeriz” diyerek oturdu yanıma.. Kahvelerle birlikte sigara yakıyordu ki bana da ikram etti.. “Yok canım annem ben…

Devamı