Anil Absolution Blog Yazıları

İşte o günden sonra o abilerin götü yemedi benimle “saklambaç oynamaya”. Hepsine “O çocuktan uzak durun, iftira atıp başınızı yakar.. Biliyoruz siz delikanlı adamlarsınız, yapmazsınız ama o çocuk kafadan kontak!” demişti aileleri.. Benim ailem “Cidden öyle bir şey yapmadılar değil mi?” diye bile sormadı.. Büyük ihtimalle “benim yaşarken korktuğum şeyleri”, onların “duymaya” bile götü yoktu.. Götü olan bir tek bendim orada, “sahibinden itinayla sikilmiş bir adet göt” kadar olamadıklarını gördüm göreli “götümü onlara yaslamayı” bıraktım.. Götü olmayan insanların, “götlük”te harikalar yarattığını göre göre büyüdüm ben..

PP arabayı dayımın deniz kenarındaki meyhanesinin önünde durdurdu.. “Önce bi eve gitseydik, buraya yarın akşam da gelebiliriz?” dedim.. Sırık saf saf bana bakıyordu, PP “İnin amına koyayım! Sanki Fizan’dan geldi arkadaşın!” deyince Sırık “Hakikatten yaa, yorgun değilim ben” diyerek arabadan indi.. PP önden giderken “Bana bak, sen…

Devamı

PP tek eli direksiyondayken diğer eliyle de bira içerek gaza bastıkça basıyordu, telefonum titredi. Mesaj Sırık’tandı; “Oğlum senin pederi deli onarmış lan :D” yazmış.. Oturduğum yerde gülmeye başladım.. Güldüğümü görünce “Ne o? Hemen de kafayı buldun amk!” diyerek enseme bi şaplak attı PP.. Bir ergene ne dersen de ama “Kafayı buldun” deme ve de “Yapamazsın”.. Zaten bu iki cümle yüzünden o çöller aşılıp, o dağlar delinmemiş miydi? Henüz içinden iki yudum alınmış şişeyi PP’ye doğru kaldırıp “Değil mi ama?” dedim ve bir dikişte içerek ters çevirdim; şişeden gelen son damlayı da sol elimin işaret parmağından yalayıp “Daha neler..” diyerek güldüm.. Sırık arka koltuktan “vuhuhahoooooooooo” diyerek omuzlarıma masaj yapıyordu.. PP de yarıda olan şişesini bir dikişte bitirip bana uzattı.. Uzuuuuunca geğirerek şişeyi aldım ve ikinci birayı açarak PP’ye uzattım; sonra da kendime…

Devamı

Sırık gelene kadar kendimi eve hapsetmiştim, yaptığım tek şey odamdan aşağı inip bir bira alıp yukarı çıkmak ve sigarayı sigaradan yakarak, günü geceye yapıştırıp, geceyi sabaha vurmak.. Doğru düzgün yemek bile yiyemiyordum, aklımda öylesine çok şey vardı ki… Neyseki PP’yi kandırmıştım Sırık’ı arabayla gidip alma konusunda.. Çocuk akşam saatleri Tekirdağ’dan bizim oraya otobüs motobüs bulamazdı, bir de yol yorgunu olacağı için daha fazla eziyete katlanmasını istemedim.. Ya sikmişim katlanacağı eziyeti, işin aslı Sırık bir an önce gelsin de ben şu bunalım halinden çıkayım istiyordum..

Telefonda Sırık’ın babasıyla konuşup, Sırık’ı indirmeleri gereken yol ayrımını tarif ettim.. Arkadan PP’nin “Hay amına kodumunu gerizekalısı! O yol öyle mi tarif edilir, üh amk!” tezahüratları Sırık’ın babasını bile güldürmüştü; adam kibarlığından “Ne renkli bir baban var, ne kadar şanslısın evladım” dedikten sonra “Hadi biz bir saate orda oluruz”diye…

Devamı

Voldemort’un yaşadıklarından kimse tam anlamıyla bahsetmedi bana, onun hikayesini onlarca kişiye parça parça sordum da not düşebildim defterime ve benim bu hikayeyi tam manasıyla öğrenmem 4 yıl sürdü.. Dikkat çekmesin diye yeri geldikçe sordum yaşlısına gencine.. ve tek tek öğrendim kimlerin bunu o zavallıya reva gördüğünü, öğrendim ki ellerini yanlışlıkla öpmeyeyim; çünkü büyüdüm artık!

O yıllardaki gizli “tutku”mdu bu benim, içime dert olan her şeyi yazmak.. O yazdıklarımı kimseye okutmayacağımı bile bile geceler boyu parmaklarım “tükenmez kalem mavisi”ne dönene kadar yazardım, tükenmez kalemin bile tükendiğine şahit olduğum dönemlerdi.. Öyle uzun yazardım ki bir günümü anlatmak 18 sayfa sürerdi.. Kendimi, kendime anlattıkça buldum yanıtlarımı.. Uzuuuuun uzun yazıyordum aklımdakileri, ardından yavaaaaş yavaaaş okuyordum ve eksik kalan yerleri de yazıyordum, sonrasında o defteri saklıyordum.. Aradan bir kaç hafta geçince yine okuyordum…

Devamı

***Yine bir dilim Anıl tadında nostalji kokan bir buçukluk, değişiklik yapmadan yayınlıyorum, eski hali de renkli.***

Hayatım boyunca bir çok orospu çocuğuyla karşılaştığım için bu kitabı hangi orospu çocuğu yüzünden yazıyor olduğum konusunda kafam karıştı.. Bu yüzden kitabın adı “Sanırım O Orospu Çocuğu Sendin Aşkım!”.. Evet, sanırım yine bir “buçukluk” bölüme giriş yapmış olduk..

Yaklaşan “Yeni Yıl” sebebiyle iki aydır süre gelen muhabbetimize bir süre ara vereceğiz.. Bu süreçte hem siz hazmedin, hem ben dinleneyim.. Bu buçukluk’ta, 200. Bölüme kadar hangi konu başlıklarında sizlerle dertleşmek istediğimi de sırasıyla yazayım istedim..

Pan’la olan arkadaşlığım ne olacak?

Keş’le olan ilişki ?

PP’yle olan ailevi durumlar ?

Sırık, Efes ve Tuborg bizim yazlığa geldiğinde ?

ET, Bebe ve benim aramda ?

Hikayeye yeni katılacak olan iki karakter var, Kurt ve Çak; bu ikisiyle?

Okul dışından birileriyle bir şeyler yaşayacak mıyım? Yaşayacaksam? Yaşayamayacaksam?

İdareyle aramda ?

Memleketteki sevgilimden…

Devamı

Asıl öğrenmek istediğim “PP’yle ne olup bittiği”ydi.. Ayrıca “kırmızı çakmak”la tanışmama vesile olanlar hala buralarda mı çok merak ediyordum.. Boyum uzamış, hafif de kas yapmıştım.. Daha ne bekliyorum ki eşşek sudan gelene kadar dövmek için? “Ne olsun, herkes aynı.. Ölen yok kalan çok işte.” dedi annem.. “Bizim PP’yle nasıl durumlar?” diye sordum.. “Değişen bir şey yok; hayvan, hep hayvandır.” deyip geçiştirdi.. Belli ki konuşup tadımızı kaçırmak istemiyordu.. “Ha annee; bu arada benim arkadaşlar gelcek bir iki haftaya haberin olsun” dedim, “Kim o arkadaşlar, nerden gelcekler, kaç kişi çağırdın?” diye sordu.. “İlk bir kişi gelcek, Sırık işte babasının tayini buraya çıkmış.” dedim, “Buraya derken bizim buraya mı yoksa Tekirdağ’a mı?” diye sordu annem.. “Yok be Tekirdağ’a işte, iki boğaz arası her yer burası!” diyerek gülmeye başladım.. “Tamam peki ya diğer ikisi…

Devamı

Kahvaltıdan sonra kardeşime “Abim yeaaa midye bulabilir miyiz annem yapsın bize?” diye sordum.. “Kaç tane istiyon ki?” dedi.. “Bilmem 100-150 bi şi olsa yeter sanırım” dedim.. “Yuh! Ebeninki!” dedi birden.. Bulaşıkları yıkayan annem lafa bodozlama dalarak “Bak bak, az önce terbiyeli konuş diyen oğluma baaaak!” dedi.. Kardeşim “Ama anne ben küfürlü bi şi demedim ki senin gibi!” diyerek tribe bağladı.. “Ne yani am-sik denmediği sürece terbiyeli mi konuşmuş oluyoruz?” dedi annem.. Kardeşim “Off ama ya offf abi ben çıkıyorum, midyelere bakıcam; sen de biraz terbiye ver şu anama” diyerek kaçtı evden.. Annem “Ahahahahahhahahaha ooooff alemler bunlar, yalnız kalmak artık çok kolay!” diyerek tepsiyle 3 fincan kahve getirdi.. “Anne kardeşim gitti ama” dedim, “Gittiyse napalım, onu da biz içeriz” diyerek oturdu yanıma.. Kahvelerle birlikte sigara yakıyordu ki bana da ikram etti.. “Yok canım annem ben…

Devamı

Amcayı ineceği yerde indirip yola devam ettik.. Çıt çıkmıyordu arabada, radyo’nun sesini açtı PP ikimizi de bu işkenceden kurtararak.. Yazlığa gitmeden önceki son köyde “Ekmek lazımmış, unutmayalım..” dedim usulca, radyonun sesini kısarak kulağımın dibinde “Ne! Ne diyon amk ne!” diye bağırdı.. Derin bir nefes aldım, gözlerine bakarak “EK-MEK! Anlamadığın yeri tekrar sorabilirsin…” dedim.. Sinirden direksiyona kafa atacakmış gibi sürmeye başlayıp radyonun sesini sonuna kadar açtığından, geçtiğimiz yollarda doya doya küfür yedik.. “Allah’ım yok sakin olucam sinir yok” diye telkinlerde bulunuyordum kendime.. Köyde arabayı bakkal’ın yanına çekip el frenine “gaaaaaaarççççç” diye asılarak indi, utançtan yerin dibine giriyordum.. Radyoda çalan şarkının nakaratını o an söylerken içimden “Ouuuuuv papatya, şu sikimin haline baak! Seninle kim yatacak, ışıklar kapanıncaa? Keş’ten çok…

Devamı

Otobüsten allaaan siktir ettiği bir yol ayrımında indim.. Annem “Baban seni almaya gelecek, muavine falanca yol ayrımı diye söyle onlar anlar” demişti telefonda otobüsüm feribottan ayrılırken.. “Uyumadın mı sen annem?” diye sordum.. “Aaaaa uyumaz olur muyum! Dün gece çok erken yattım ondan böyle erken kalktım.. Hadi gelince konuşuruz, iyi yolculuklar!” demişti, belli ki uyumamış.. Annemle aramızda tuhaf bir iletişim yolu var.. Mesela ben “Annecim yazlıkta mısınız?” diye sorduğumda “Heeya geldik öyle işte bi..” diye sıkkın bir şekilde yanıtlardı beni.. “Ooo ne güzel yaa, hava nasıl? Denize giriyor musunuz? Kuzenler geldi mi?” diye sorduğumda “Yaa kimseler gelmedi bu sene haa, bir ıssız ki buralar sorma.. Biz de geldiğimize bin pişman olduk, havalar düzelmedi gitti.. Hele o deniz var ya nasıl dalgalı anlatamam, ya düşünsene pencere açamıyoruz rüzgardan…” diye uzayıp giden detaylı bir açıklama…

Devamı

Vedaları cidden hiç sevemedim.. Bu garezim bir tek vedalara da değildi, ben “merhaba”lara da ısınamıyordum.. Hayat hep o “Haa nasıl gidiyor lan?” ile “Eh işte abi nossun?”ların arasında gidip gelsin, kimse kimseye “merhaba” veya “elveda” demesin.. “Haberleşiriz!” demek kolayıma geliyordu, “Ya görüşemezsek”ten kaçtıkça “hadi bakalım yine görüşürüz!”lere sığınıyordum.. “Hadi bakalım yine görüşürüz!” ile “Naber yaa uzun zaman oldu!”ların arasında olup biterdi hep o güzelim “insan ilişkileri”nin katline ferman veren iğrençlikler.. Tam tersi de olabilir bunun, bazen de “El sallamak” ile “El sıkışmak” arasında deneyimlenen yaşanmışlıklardır insanı insana bağlayan..

Okuldan çıkarken kafam karmakarışıktı.. Pan’la aramı bozabilecek kötü bir şeylerin olmasından korkuyordum.. En başta “ikinci yaz okulu” dediğimiz “af olayı”nın çıkması şart.. Keş belki yaz boyu kendine sevişebileceği bir hatun bulur da yakamdan düşer diye umuyordum.. Tuborg “Lan şşşt,…

Devamı