Blog Yazıları

Ar damarım öyle bir çatlamıştı ki kendi kendime “Göt veriyorum abi yaa ötesi yok, çatır çatır veresim var” diye düşünürken yüzüm kızarmıyordu artık.. Aylar öncesinde yanımda birileri “Keş” dediğinde bile yüzüm renkten renge girerdi.. Geldiğim bu noktada anladığım tek şey “Bir kereden bir şey olmaz”ın yalan olduğu, verdikçe veresi geliyordu insanın.. İşin diğer bir yüzü daha vardı, arzulamak.. Arzulamak haftalar sürerken, sikilmek 10 dakika.. Bu yüzden dolayı kendi arzularımı kendim tatmin ediyordum.. Evet amk kendi kendimi sikiyordum.. Ardından da kendimle sigara paylaşıp, kendimi teselli ediyordum.. “Acıdı mı benim oğluşumun poposu, yine roll-on mu soktu benim Anıl’ım oraya, hanimiş de hanimiş” tarzı bir öz-teselli değildi bu tabi.. Daha çok “Ohhh be, dünya varmış abi! Dert, yok…. Tasa, yok… Utanç desen, o da yok.. Daha ne isterim ki ben?”..

İnsanlar genelde bu “Daha ne isterimki ben?” klişesini kendilerine laf olsun diye söylüyorlar, yani normali bu, işin raconu böyledir..…

Devamı

Keş bizim o ilk gecemizi başlatan noktada tek başına sigara içiyordu.. Hassiktir.. Belimdeki roll-on’u farkederse.. Vallaa bu sefer beni itin götüne sokar bir daha da çıkarmazdı. Bozuntuya vermemek için “Haa naber yaa sen miydin?”diye selam verdim.. Başı yine hafif öne eğik, yüzüme bakmadan cevap verdi “Ne o başkasını mı bekliyordun?” diye.. “Hiç fena olmazdı” dedim gülümseyerek.. “İyi bakalım” diyerek son fırtını çekip sigarayı tuvaletin kuburuna isabet ettirmenin kuğulluğuyla omuz atarak geçti gitti yanımdan.. O yanımdan geçerken elim belimdeki roll-on’da asılı kalmıştı, nolur nolmaz “kriz anında ilk korunması gereken şey”imdi o benim; herkes gider roll-on’um bana kalır..

Keş sigarasını içip yatmaya gittiği için derin bir nefes almıştım.. Keş’le beraberken aşk yaptığımız o kabine bu sefer yalnız başıma aşk yapmak için girdim.. Tuvaletlerimiz alaturkaydı, yani halk arasında çömelmeli dedikleri türden.. çömeldiğin vakit yüzün kapıya dönük olurdu ki…

Devamı

Duşlardan çıktığımda akşam yemeğine 10 dakikadan az kalmıştı.. Aceleyle koğuşumun olduğu kata doğru çıkarken sol elimle de yeni aşkımı bornozumun yenine gizlemiştim.. Allah vere de biri görmeye, açıklayamam da ne diye duşa giderken roll-on götürdüğümü.. Böyle sinsi sinsi merdivenleri çıkmaya çalışırken nöbetçi öğrenciler koğuşları boşaltıyordu, malum yemek ve etüt vakitleri o katlar hep kilitli tutulurdu.. Mantık aramayın, kural buydu.. Aceleyle roll-on’u ait olduğu yere bıraktım ve 3 dakika içinde giyinerek yemekhaneye doğru koşmaya başladım.. Yemeğe biraz geç kalmıştım, yemekhaneye en son giren ben olduğumdan bir an herkesin gözü bana çevrildi.. O geceki nöbetçi öğretmenlerden biri de Malafat’tı, hani şu düz ovadaki tek top ağaç… Boru gibi sesiyle bana seslendi “Anıl, gel bakalım sen bi buraya!”.. Yemekhanedeki herkes ölüm sessizliğine bürünmüş bana bakıyordu.. Olabildiğince normal…

Devamı

“Aman tanrım bu roll-on sike ne kadar da benziyor!^^”

Kul sıkışmayınca Hızır yetişmezmiş.. Çaktırmadan roll-on’u da dolabımdan alıp sol elimle bornozumun yenine gizledim. Oooh zaten öğle yemeği sonrası tuvalette sigara içerken içimdeki düşmanı da atmıştım, bunla nasıl oynarım ben şimdi var ya.. Duşlara doğru inerken bir yandan da elimle plastik kapaklı cam şişeyi sıvazlıyordum.. Alabilir miyim, alamaz mıyım, zorlar mı, çok canım yanar mı, nasıl hissederim alırken vs diye düşüne düşüne girdim duşlardaki favori kabinime.. Yine açtım sıcak suyu sonuna kadar.. ve yeni oyuncağımı sıcak suyun altında ısıtmaya başladım.. Roll-on’un cam şişesi tamamen ısındıktan sonra suyun altından çıkarıp yapıştırdım organiği.. tükürüp tükürüp sıvazlıyordum roll-on’u, taa ki elimde tutamayacağım kadar kayganlaşıncaya dek.. Ardından sol elim roll-on’la beraber arkama geçerken, sağ elimle madenimi gururlandırmaya başladım..

Yerdeki karolara çarpan sıcak su etrafı sise boğmuştu.. Kabinin bu sisli havası…

Devamı

O geceki uykusuzluğum, aklıma Keş’i düşürmüştü.. Aslında Keş’ten çok yalnızlığımı.. Daha ne kadar süre “Şeker attım yalnızlığa, çok tatlı oldu lan!” diyerek kendimi avutacaktım ki..

Ertesi günü anlatmıyorum bile, bütün gün esnemekten çenem taşaklarıma değdi.. Gece yat yoklamasından sonra Pan’la iki sigara içip kendi katıma çıktım.. Koğuşa girmeden önce Çitlembik’i gördüm. Çitlembik benim Resim Kulübü’nden arkadaşımdı.. Ben her hafta aynı kumaşı farklı şekilde kırıştırıp bize çizdirmeye çalıştıklarından o kulüpten çabuk sıkılmış ve bırakmıştım, ama o hala devam ediyordu.. Esmer, ela gözlü, köfte dudaklı bir çocuktu.. ve alayına şen şakrak.. Biz Çitlembik’le benim koğuşun önünde muhabbet ederken Keş çıktı tuvaletten.. Birbirimize saniyelik bir bakış atarak baş selamı verdik, ardından hiç bulaşmadan kendi koğuşuna gitti.. Ardından muhabbeti kısa tutup ben de kendi koğuşuma girdim.. Yatağıma…

Devamı

O gece geç saatlere kadar etüt odasında 5 güldük 1 çizdik. Çizim yapmaktan kapkara olmuş ellerimi ovuşturarak temizlemeye çalışırken “Hadi herkes uyumuştur, biraz da prova yapalım” dedim , “İyi de millet rahatsız olmasın?” dedi ET. Gülmeye başladım, “Off amk deli sikmiş gibi bağırmadan, volume’u kısılmış radyo kıvamında çalışcaz.. Farzet burası bir restaurant ve biz de fon müziğiyiz” dedim. “Haaa, e hadi başlayalım o zaman” diyerek ilk sayfayı açtı.. Oynayacağı karakterin adının geçtiği her yeri çoktan fosforlu kalemle boyamıştı, içten içe imrendim “Ben neden üzerinde çalıştığım işlere böylesine titizlenemiyorum” diye. Cevabı ortada.. Ben her boka tüy dikmekle meşgulken; O, hayatı yakalıyordu.. Bu yüzden ben hep yarım kalırken; O, aheste aheste tamamlanıyordu.

Son sigaramı içip yatağıma uzandığımda saat 4’e geliyordu.. Sabah 06:30da uyandırılıp, hazırlanıyor ardından kahvaltı edip sabah etüdüne giriyorduk.. 50 dakikalık sabah etüdünden sonra 10 dakikalık bir…

Devamı

Üçümüz de aynı koğuştaydık.. Her koğuşta 20 öğrenci kalıyordu, yani 10 ranza demek bu.. Bu 10 ranzanın beşi kapının solundan başlamak üzere yan yana cam kenarına kadar eşit aralıklarla sıralanmıştı, diğer beşli de sağ tarafta soldakilerle aynı hizaya denk gelecek şekilde ayarlanmıştı.. Bebe’yle ET ranza arkadaşıydı ve benim ranzamın hizasındaki ranza onlarınkiydi.. Koğuşta kapıyla pencere arasında, karşılıklı ranzaların oluşturduğu koridorumsu bir boş alan vardı.. işte her gece nöbetçi öğretmenin parfümünü kokladığımız boş alan buydu.. O gece Yek dediğimiz hoca nöbetçiydi.. Ona burada Yek diyorum çünkü gerçekten de yekti, eşi benzeri yoktu.. Keanu Reeves’in Constantine’den fırlamış haliydi.. Giyim tarzı, sigara içişi ve içtiği sigaranın markası, saçlarının rengi ve şekli, hareketleri, tavırları ve bakışları bildiğin tıpatıptı.. Hatta okulda herkes onu Keanu Reeves’e benzetirdi..…

Devamı

İyi ki bi kütüphanede muhabbet ettik, hafta başında bizim Bebe solumda oturan çocukla yer değiştirmiş, yanıma yerleşmişti. Niye sağımdakiyle yer değiştirmedi diye sormadım bile kendime.. Çünkü sağımda E.T. dediğimiz arkadaş oturuyordu.. Yaşadığımız dünya ile bağını koparmış, tası tarağı toplayıp Nirvana’yla ortak eve çıkmış biriydi ET.. Derste hoca konuştuğumu çakmasın diye esner gibi yapıp elimle ağzımı kapatarak fısıldadığım esprilere kendini kaybederek gülüyordu.. Her defasında hoca “ET yine neye gülüyorsun, komik mi geldi anlattıklarım” diye azarlasa da beni hiç ele vermedi.. Okulun tiyatro kulübündeydi ET.. Bir karakteri onun kadar iyi canlandıran yoktu, tiyatronun altın çocuğu diyordu kulüpteki öğretmenler ona.. Kulüpte çalıştıkları oyunlar bunlara bir kaç hafta önceden A4 ebatında kitapçıklar olarak dağıtılırdı. İşte bu kitapçıklar başlatmıştı arkadaşlığımızı, bir de…

Devamı

Selam veren çocuk benimle aynı kısımdandı, derslerde karşımda oturuyordu iki yıldır; ama daha önce hiç konuşmadığımızdan sesinden kim olduğunu çözememiştim.. “Haa sen miydin” dedim gülümseyerek.. “Başka birini mi bekliyordun” diye yanıtlayınca “Aslına bakarsan kimseyi beklemiyordum, hayırdır sen ne yapıyorsun burda?” diye sordum.. Ardından sandalye çekip yanıma oturdu, içimden çocuğa zibil gibi yağdırıyordum “Hay amk senin sik mi var yanıma oturdun, selamlaştık la işte daha ne, siktirip gitsene” diye. Milletten uzak kalabildiğim tek yer kütüphaneydi, onda da bu bebe dolanmıştı ayağıma. Hayır bir de selam verirken “Sen de mi buraya saklanıyorsun” diyor; saklandığımı, uzaklaşmak istediğimi biliyor ve hala sikimsonik muhabbetlerle kafa ütülüyor.. Utanmadan bir de sandalye çekip oturması! İnsan bi müsaade ister, belki işim var, belki çok meşgulüm, belki dinlemek istemiyorum, belki senden nefret ediyorum..

Bahsettiği şeyler bana o kadar yabancıydı ki, sıkıntıdan kolumu götüne…

Devamı

Bir tenefüs yine ben sevgilimi ziyarete giderken bir baktım, benim manita hademeyle.. Öyle bir içime oturdu ki.. Hayır yani bi de hademe dayamış ağzını sopanın ucuna, böyle iki eliyle de sopadan destek alarak camdan bakınıyordu.. Ben bunları ağız ağıza görünce bana bir mide bulantısı geldi ki sormayın.. Direkt lavobalara gittim, öyle bir öğürüyorum ki iki öğrenci “Oğlum Anıl, iyi misin lan, şşşşt alo istersen revire götürelim” falan dedi, “İyiyim ben iyiyim, kahvaltıyı kaçırdım açlıktan oldu” deyip savdım başımdan.. O gün bugündür vileda sopalarından uzak duruyorum.. Bir sopa tarafından da aldatıldım ya, ben daha neyin peşindeyim.

Sigara içtiğim tayfayı değiştirdim değiştireli sürekli alt katlarda Pan’la takılıyordum, bu sayede Keş ne yapıyor ne ediyor, iyi mi kötü mü hiç haberim yoktu.. Olmasın da zaten.. Ama canımı sıkan nokta şu ki Keş’ten uzak durcam derken Sırık ve Gürbüz’le de aram açıldı. Hayır bir kavga falan ettiğimizden değil ama…

Devamı