Anil Absolution Blog Yazıları

Yaşananların üstesinden gelmenin her zaman bir yolu vardır.. Peki ya yaşanacakların üstesinden gelinir mi henüz yaşamadan?

Elinde üç tek sigarayla döndü tuvalete.. “Hayırdır, Gürbüz’le Sırık da mı geliyor?” diye sordum.. Hafif gülümseyerek “Yok, hepsi bize..” dedi.. Tatil sonrası ilk sigaramızı paylaşırken karnımda uçan kelebekler, MiğferDibi’mde yürümeye başladı.. Kelebekler yürüdükçe MiğferDibi’m gıdıklandı; MiğferDibi’m gıdıklandıkça da aklım güldü.. “Aklım”; sonrasında düşüneceklerime güldü.. Kalbim mi? Kalbim zaten bu piçin bir lafına bakıyordu.. “Hadi kabinde içelim de yakalanmayalım..” dediğinde hiç tereddüt etmeden girdim içeri.. Benle beraber o da içeri girdi ve kapıyı kapatabilmek için bana iyice yaklaşarak yer açtı.. Yok böyle bir heyecanlanma hali.. Hani şu kitaplarını ikişer defa okuduğunuz serinin ilk filminin fragmanını izlerken heyecanlanırsınız ya “Oha oha oha bu…

Devamı

Akşam yemeğinden sonra yine olağan şekilde yoklama alındı.. Kısım arkadaşlarımdan ET ile hasret gideriyorduk.. Doğrusu hasret gidermek de değil, yine karikatürler arasında kaybolup birbirimizi güldürüyorduk.. Yoklama alınana kadar Kargaburun’a pis pis baktım.. Bu yüzden yoklamadan hemen sonra kısımdan çıkıp gitti.. Bebe, ben ve ET; o gittikten sonra rahat rahat dedikodu yapmaya başladık.. “Neydi bu piçin derdi geçen akşam?” diye sordum.. “Bilmem, kaşınıyor sanırım…” dedi Bebe.. ET yine her zamanki düşünceli haliyle “Abi boş ver yaaa… Anlamaz ki o senin durumunu, nerden bilsin.. Hem herkes herkese anlayışla yaklaşmak zorunda değil ki… Yani ne bileyim…” diye kemkümlüyordu.. “Sikmişim anlayışını lan! Ömür boyu sessiz kalmasını istemedim.. Sadece yarın sınavım var dedim amk!” diyerek direttim.. Bebe “Evet evet çok pis kaşınıyor” derken ET “Yok abi yaa bence özür diler bir kaç güne.. Az bekle..” diyerek beni sakinleştiriyordu..

An itibariyle biri sağımda “melek” rolü oynarken;…

Devamı

On soruluk sınavlardı bu bütünleme sınavları.. Boris’in “Çözemeyeceğimden” emin olması boşuna değildi, piç yine gitmiş matematik olimpiyatlarında sorulmuş sorulardan derlemişti sınavı.. Kafasının basmadığı şeyse “Papaz her gün pilav yemez!”.. Gecemi gündüzüme katıp çalışırken, ben de götlük yapma ihtimaline karşın; geçmiş yılların matematik olimpiyatları sorularına göz gezdirmiştim.. Konularımıza dahil olan sorularınsa çözümlerini ezberlemiştim.. Orospu çocuğu “konuları anlayıp anlamadığımı” görmek adına yapmamıştı ki sınavı!

Oturdum ilk sorudan çözmeye başladım ama nasıl piç sorular anlatamam! Denklemleri çözerken “x,y,z” yetmemiş gibi bir de “t,u” gerekiyordu.. ve çok iyi hatırlıyorum sorulardan birinin çözümüne ulaşmak için bu “t”yi; çözümün altıncı basamağında eşitliğin her iki tarafına da eklemen ve dört basamak sonrasında yapacağın sadeleştirmelerle de yok etmen gerekiyordu.. Yaptım! Ananı sikeyim Boris! Çözdüm ulan orospu çocuğu!

İşte her yanıta ulaşışımda bu şekilde…

Devamı

Yine bir piçlik yapıp sınavı tüm öğrencilerin okula dönüşlerinden bir gün sonrasına koymuşlardı.. Evet, “tek ders sınavına kalan” beş kişi yoktu toplasan.. O yüzden sınavı yapar yapmaz bir kaç saat içinde sonuçları açıklayıp “Sen kaldın, sen geçtin” diye bize bildireceklerdi.. Açıkçası o kadar korkuyordum ki; benden başka kimlerin kaldığını hiç merak etmedim.. “Sikeyim amk yeaaaa, biz kaldık bi tek baksana şu hale…” tadında muhabbetleri kaldıracak halde değildim..

O yüzden herkesten uzaklaşıp kendimden çıktım yola.. Bütün gün kahve önümde ders çalışıyordum.. Geceleriyse, gündüzden stokladığım kolalarla.. Günde 2-3 saat ya uyuyordum ya da es geçip 1-2 saatlik akşamüstü uykularıyla idare ediyordum.. Telefonumu tamamen kapattım.. Pan’a “Kardeşim telefonu sınava kadar kapatıcam, bizimkilerin arayıp nasıl gidiyor çalışmalar diye sormalarına tahammül edemiyorum..” dediğimde beni anlayışla karşıladı ve “En iyisini yaparsın.. Aynen ben de…

Devamı

İlkokuldan beri beni ilgilendiren veya ilgilendirmeyen her türlü konuda “duygu ve düşüncelerimi” alan öğretmenlerim her “Eveetttt…Hadi bakalım, şu okuma parçası hakkındaki duygu ve düşünceleriniz neler?” diye sorduğunda elimi öyle bir kaldırırdım ki; görsen kolum kopacak… “Söyle Anıl” dendiğinde söylediklerimse; hiç bir öğretmenin duymak istedikleri olmadı, her defasında “Hmmmm ehhh evet bu da bir bakış açısı” derlerdi yorumlarıma.. ve “taa ki duymak istediklerini duyana kadar” öğrencilere “söz vermeye” devam ederlerdi.. “Hayat bir öğretmen, biz de öğrencileriyiz” falan diyorlar hani; bense “Siktirsinler gitsinler..” diyorum.. Öğretmen olan bizleriz bu hayatta; hayatı her defasında “hayata gösterdiğimiz kadarı”yla sorguluyoruz.. “Hadi bakalım söyle hayat; söyle yine neden ben?” diyerek..

Hayat’ın verdiği yanıtlar her zaman tatmin etmiyordu, “Ehhhh bu da bi bakış açısı” dedirtiyordu.. O yüzden ben de öğretmenlerim gibi “hayattan duymaz istediklerimi duyana dek” bu…

Devamı

İlk öpüşmenin verdiği o tuhaf his; ve ardından ne söylenmesi gerektiği konusunda hiç bir fikri olmayan iki insan.. Efsane Anıl..

Boş boş uzaklara bakıyorduk.. Boşuna “hayat öpücüğü” denmiyor o hayata döndüren müdahaleye.. Bu öpüşme faslı da beni ayıltmıştı. “iyi mi oldu; kötü mü oldu?” diye içimi karartırken “Pşşt” diyerek göz kırptı “hayatım” bana.. “Hıı” dedim böyle huysuz anaokul çocukları gibi.. Efsane yeniden göz kırpınca kendime engel olamadan sırıtmaya başladım.. Elini omzuma atıp başımı omzuna yaslattı.. “Abi görecekler..” dedim.. “Eeee?” dedi sanki her Allah’ın günü etrafta yüzlerce erkek sarmaş dolaş geziyormuş ve bu dünyanın en normal olayıymış gibi.. “Ne eee’si abi ne deriz amk!” diyerek başımı kaldırmaya çalıştım.. Eliyle daha sağlam bastırıp “Sen uyur taklidi yaparsın; ben de sarhoş olduğunu söylerim” dedi..

Bir omuz bu kadar mı iyi hissettirir insana! El ele tutuşmuyorduk ama omzuna yaslanmak bile yüzümü güldürüyordu.. Körfezi hiç bu şekilde izlememiştim daha…

Devamı

Kaşlarının ortasını alınca namusundan olacağını düşünür; ama elalemin anasını bacısını iştahla siker.. Vay be..

“Mini etek giymeseydi” falan diyorlar.. Ne yani? Çeşmeden su içerken de domalmayalım öyleyse ha? Hani erkektiniz? Hani adamdınız?

“Kızlı-erkekli” yaşamayı orospuluktan sayan ahlak anlayışları “Babalı-Oğullu” zavallı bir kıza saldırırken nerede? Bu mesele beni o meşhur N.Ç davasına geri götürdü.. Hani 13 yaşında bir kızımız vardı; 26 adet silkme “orospu çocuğu” tarafından mahvedilen.. ve hakim ne demişti; “Kızım bu adamları neden baştan çıkarıyorsun?” mu? Kalkmışız bas bas bağırarak “adalet” istiyoruz.. Adaletin temsilcisi de insan, maktul de, katil de.. İnsanı insana mecbur etmiş düzenimiz..

Şeriat geri dönsün diyorlar.. Be hey amın feryadı! Be hey aklı götüne kaçmış yarim… Şeriat geri gelse; sen sanıyor musun tecavüzcülerin siki kesilecek? Ulan kimsenin sikine dokunmazlar; senin amını dikerler, benim de götüme çimento dökerler.. Yani olan yine bize olur o “şeriat” düzeninde…

Bu…

Devamı

Rüyalar alemine dalıp gerçeklerden arınmayı isterken; bazı gerçeklerimin de rüya olarak kalmasını dilerdim.. Efsane’ye yapacağım olası bir hamlenin sonucu kötüyse uykudan uyanmayı; devamı gelecekse de günler boyu uyumayı dilediğim gibi.. “Abi ikişer ikişer harcamayalım gelmişimize geçmişimize” dedim.. Bana döndüğünde yüzü yüzüme o kadar yakındı ki… “Nasıl yapalım o zaman?” diye sordu..

İnsan’ın insana ağzının sulandığını öğrendiğim an’daydık.. Ardarda iki kez yutkunmama rağmen hala yutkunasım vardı.. “Öpsem kızar mı acaba?” diye düşünmeyi bırakıp “Bir gelmişimize, bir geçmişimize; bir söylediklerimize ve bir de sustuklarımıza içelim abi” dedim gülümseyerek.. “Vay vay vay vay! İyi söyledin lan..” diyerek elini omzuma koydu.. Ellerim titriyordu.. Bir tek çıkardım paketimden ve dudaklarımın arasına koydum.. Efsane; kucağımda, madenimin üzerinde duran çakmağı alarak sigaramı yaktı.. Bu sigara hiç bitmese keşke. Erkek olmak;…

Devamı

O geceden sonra dört gün boyunca kimse kimsenin yüzüne bakmadı.. Sebebi “yaşadıklarımız” değildi bu sefer.. Evlatlıklarımızın sınavı, bizim matematik belası ve de Efsane’nin sınavı aynı güne denk geliyordu.. Yumurta götümüze dayanmadan tam gaz çalışmak bize ters olduğundan böyle son dört günü neredeyse uyumadan ders çalışarak geçirdik..

Sınavlardan sonra bir gün daha okulda beklememizi söylediler.. Tüm sınavları açıklamadan kimseyi memleketine göndermek istememişlerdi.. ve Biz matematik sınavından sonra yeniden okuldan kaçmaya karar verdik.. “Hadiyin son kez hep beraber içelim” demişti Efsane.. Efsane’nin sınavı güzel geçmişti.. Sevinsem mi, üzülsem mi bilemedim.. Onca göz göze gelip birbirimize göz kırpışlardan sonra ona veda etmek zorunda olmak koyuyordu.. İşin garibi “alışmıştım ilgiye”.. Düşünsene; çevrende sana bakıp gülümseyen, bir derdin olup olmadığını gün içinde en az beş kez soran, sana içki ısmarlayan ve denizde…

Devamı

Efsane yanıma otururken “yalnızlık kalktı”; bir bira daha bitti, yerine yenisi geldi… Bazen böyle anlarda hayattan çok şey beklediğimi hissediyordum..

Geceler boyu güneşi uyandırdığım arkadaşlarım arkamda, sigaram ve biram elimde, ihtiyacım olan “adam” tam da yanımda.. ama ben hala önüme bakıyorum.. Önümde çırılçıplak uzanarak geceye domalan o semte; Bornova’ya bakıyorum.. “Baktığım” Bornova; “gördüğüm”se….. Allah belamı versin ki köpek gibi özledim O’nu..

Dünyası “bir kişinin etrafında dönen” o ahmaklara gülüp geçtiğim 16 yılın sonunda “pes ettim”… Kendime yediremediğim de buydu aslında.. ve o “iki bilinmeyenli denklem”imin yanıtı.. Arkanda kimin olduğu, yanında kimin durduğu ve karşına kimleri aldığın hiç mi hiç önemli değil.. “Aklımdaki”yi istiyordu kalbim; aklımdayken aklıma aykırı düşeni, O’nu istiyordu.. Doğru yerde yanlış kişiyle olmak yıkıyordu düşlerimi; yıkıyordu derken bu sefer “yıkamak”tan bahsediyorum..…

Devamı