Blog Yazıları

Amcayı ineceği yerde indirip yola devam ettik.. Çıt çıkmıyordu arabada, radyo’nun sesini açtı PP ikimizi de bu işkenceden kurtararak.. Yazlığa gitmeden önceki son köyde “Ekmek lazımmış, unutmayalım..” dedim usulca, radyonun sesini kısarak kulağımın dibinde “Ne! Ne diyon amk ne!” diye bağırdı.. Derin bir nefes aldım, gözlerine bakarak “EK-MEK! Anlamadığın yeri tekrar sorabilirsin…” dedim.. Sinirden direksiyona kafa atacakmış gibi sürmeye başlayıp radyonun sesini sonuna kadar açtığından, geçtiğimiz yollarda doya doya küfür yedik.. “Allah’ım yok sakin olucam sinir yok” diye telkinlerde bulunuyordum kendime.. Köyde arabayı bakkal’ın yanına çekip el frenine “gaaaaaaarççççç” diye asılarak indi, utançtan yerin dibine giriyordum.. Radyoda çalan şarkının nakaratını o an söylerken içimden “Ouuuuuv papatya, şu sikimin haline baak! Seninle kim yatacak, ışıklar kapanıncaa? Keş’ten çok…

Devamı

Otobüsten allaaan siktir ettiği bir yol ayrımında indim.. Annem “Baban seni almaya gelecek, muavine falanca yol ayrımı diye söyle onlar anlar” demişti telefonda otobüsüm feribottan ayrılırken.. “Uyumadın mı sen annem?” diye sordum.. “Aaaaa uyumaz olur muyum! Dün gece çok erken yattım ondan böyle erken kalktım.. Hadi gelince konuşuruz, iyi yolculuklar!” demişti, belli ki uyumamış.. Annemle aramızda tuhaf bir iletişim yolu var.. Mesela ben “Annecim yazlıkta mısınız?” diye sorduğumda “Heeya geldik öyle işte bi..” diye sıkkın bir şekilde yanıtlardı beni.. “Ooo ne güzel yaa, hava nasıl? Denize giriyor musunuz? Kuzenler geldi mi?” diye sorduğumda “Yaa kimseler gelmedi bu sene haa, bir ıssız ki buralar sorma.. Biz de geldiğimize bin pişman olduk, havalar düzelmedi gitti.. Hele o deniz var ya nasıl dalgalı anlatamam, ya düşünsene pencere açamıyoruz rüzgardan…” diye uzayıp giden detaylı bir açıklama…

Devamı

Vedaları cidden hiç sevemedim.. Bu garezim bir tek vedalara da değildi, ben “merhaba”lara da ısınamıyordum.. Hayat hep o “Haa nasıl gidiyor lan?” ile “Eh işte abi nossun?”ların arasında gidip gelsin, kimse kimseye “merhaba” veya “elveda” demesin.. “Haberleşiriz!” demek kolayıma geliyordu, “Ya görüşemezsek”ten kaçtıkça “hadi bakalım yine görüşürüz!”lere sığınıyordum.. “Hadi bakalım yine görüşürüz!” ile “Naber yaa uzun zaman oldu!”ların arasında olup biterdi hep o güzelim “insan ilişkileri”nin katline ferman veren iğrençlikler.. Tam tersi de olabilir bunun, bazen de “El sallamak” ile “El sıkışmak” arasında deneyimlenen yaşanmışlıklardır insanı insana bağlayan..

Okuldan çıkarken kafam karmakarışıktı.. Pan’la aramı bozabilecek kötü bir şeylerin olmasından korkuyordum.. En başta “ikinci yaz okulu” dediğimiz “af olayı”nın çıkması şart.. Keş belki yaz boyu kendine sevişebileceği bir hatun bulur da yakamdan düşer diye umuyordum.. Tuborg “Lan şşşt,…

Devamı

Ertesi gün Geometri sınavı bildiğin girdi.. Hatta girmekle kalmadı; girdi, girdi, girdi, girdi, çıktı, çıktı, çıktı, sonra yine girdi ve bir daha çıkmadı.. Şu “Tümay Yayınları” var belki bilirsiniz, sınavdaki sorular o kitaplardaki “3 yıldızlı” sorulardandı.. Ben o kitapları çözerken hep o yıldızlıları atlıyordum, o yıldızlılar araya karıştırılmış “yiyorsa çöz karşim” diyen cinstendi.. Ben ki “Benim Geometrim iyi yeaaaa” diye ortada hava atıp duruyordum.. Bildiğin ters köşe olduk.. 10 soru vardı, 7sini çözdüm ama 4’ünden eminim sadece.. Sınav sonunda kimseyle “Yaaa şunun cevabını kaç buldun” tartışmasına girmedim.. Doğruca koğuşlara gidip akşamdan hazırladığım valizimi alarak aşağı indim.. Pan’da koğuşlar binasına Efes’le beraber ayaklarını sürüyerek geliyordu.. Bir an göz göze geldik, “İkinci yaz okulu açılacak bu sene diyorlar” dedim.. Gözleri yaşlı bir şekilde…

Devamı

İçimden Toborg’u yere yatırıp tokatlamak geçerken Efes kardeşinin koluna girip uzaklaştırdı yanımızdan.. “Pşşşt” dedim Pan’a.. “Ha?” diyerek yüzüme baktı.. “Koyvermek yok…” diyebildim sadece.. “Koyvermek yok.” deyip gülümsedi.. “Tamam o zaman şimdi siktir git sigara getir bize.” diyerek şamarı yerleştirdim ensesine. Bir anda yumak olup güreşmeye başlamıştık, dengemi kaybeder gibi olunca “Tamam, tamam pes; büyüksün tamam!” dedim.. “Hah şöyle lan bi adam ol!” dedi sırıtarak.. “Hadi şimdi siktir git bi sigara getir” dedim yine gülerek.. “Getirmiyom piç! Yarın siktirolup gitcen, bana lazım onlar!” diyerek koşmaya başladı.. Koğuştan koğuşa bağıra çağıra birbirimizi kovalayarak girip çıkıyorduk.. En son birbirimizi yakalayıp koridordaki dolaplar üstüne düştük, öyle büyük bir gürültü çıkmıştı ki; etüt odasından koro halinde “Ya bi sikicem amk kim bu!” diye galeyana…

Devamı

Öğlen 11’e doğru uyandım, güneş içime doğmuştu sanki öyle bir aydınlık! Ev mi sandık burayı da bütün gün uyuma planı yaptık anlamıyorum.. Ne pencerelerde perde var ne de erken uyananlarda uyuyana saygı.. Kendime “İnadım inat, çıkmıcam lan yataktan!” diye ültimatom verip sırtımı pencereye doğru dönerek yan yatmaya karar verdim.. Gözüm iki ranza çaprazımda uzanan bebeye takıldı, bildiğin beyaz atleti ve boxer’ı ile gemin geren yayılmış bi dergiye iştah kabartıyordu.. Elinde dergiyi görür görmez uykum piç oldu.. Nefret ediyorum böyle sabahlardan.. Beynim “Yaa bi rahat bırak beni!” diye yalvarıyor, vücudum “Hayır abi bırakın beni ölmek istiyorum!” diye ağlıyor, madenimse “Ah teni mesme resme rister!” diye ulamanın amına koyuyordu..

Yeni uyanan insanlar ilk iş olarak “gözlerini” ovalar.. Olması gereken de bu, ama ben uyanır uyanmaz hiç bir zaman ilk olarak gözlerimi ovalamadım, direkt sağ elimi battaniyenin altına sokup…… Onun hala yerinde olduğundan emin olduktan sonra…

Devamı

“Çok gülen, çok ağlarmış” diye korkutularak büyütüldüm ben.. Öğretileni öğrenmekten vazgeçtiğim gün yendiğimi düşünüyordum bu korkumu ama yine de içimde tuhaf bir his vardı.. Pan’ın geğirerek “Sigara” deyip, ardarda hava yuttuktan sonra yeniden geğirerek “ve de çakmak lütfen” diye alkış beklercesine yüzüme bakması içimde oluşan o tuhaf hissi sikip atmıştı.. “O da bir şey mi bak sen bi de bunu dinle bakalım anlayabilcen mi?” diyerek arkamı döndüm, “Oha lan oha! Amına korum piç! Duuuuuuuuur!” diyerek en yakın kabine atlayıp kilitledi kendini.. Kabinin önünde arkam dönük osurmaya hazır şekilde sinsice bekliyordum.. İçerden paldır küldür bir ses geldi.. “İyi misin lan” diyerek kapıya vurmaya başladım.. Bizim Pan üstü başı su içinde açtı kapıyı.. “Sikicem oğlum yaa hep senin yüzünden” diye dudak sarkıta sarkıta çıktı kabinden.. Gülmemek için zor tutuyordum kendimi.. “Oha nasıl…

Devamı

Sınavdan taşak gibi bir kafayla çıktım.. Sanki o 120 dakika boyunca yaşadıklarımın hepsi hayaldi. Herkes “O.O” şeklinde birbirine bakıyordu sınav sonunda. Hocanın kıllığı yüzünden kalmış zeki öğrencilerden biri “Abi siki sikine çalışmışız.. Sorular Antalya Matematik Olimpiyatları’ndandı..” diyerek yemekhane kapısına tekme atıp uzaklaştı.. Pan bana, ben Pan’a bakıyordum.. “Matematiğin de olimpiyatları mı oluyormuş?” diye sordu Pan.. Bir anda gülmeye başladık.. “Tabi var oğlum ama ben o olimpiyatların öğrencilere matematiği sevdirmek adına düzenlendiğini sanıyordum” dedim.. Pan merdivenlerin tırabzanlarına asılmış haykırarak gülüyordu. “Noldu la niye gülüyon bok?” diye sordum.. Neden güldüğünü bilmesem de gülmeye başlamıştım çoktan.. “Matematiği sevmeyenler olarak kaldık ya hani, onlar da bize matematiği sevdirmek amacıyla düzenlemişler işte bu sınavı” deyip yeniden gülmeye…

Devamı

Ne kadar da tuhaf günden güne hiçbir şeyin değişmemesi ama geriye dönüp baktığımızda her şeyin değişmiş olması.. Belki değişen bir şey yoktu sudaki izimizden başka.. Büyük ihtimal kendimizi her şeyin değiştiğine biz inandırıyoruz ki devam edebilme gücünü kendimizde bulalım.. Hiçbir şeyin değişmediğini düşünmek? Yok ya en iyisi düşünmemek..

Kısa ama alabildiğine dinlendirici bir uykunun ardından yataktan şaşırtıcı derecede enerjik kalkmıştım.. Günlerden matematik ve ruh halim “2×2=5″ti.. “En tatlı sabahlar çapak temizlemekle başlar” diyerek tuvaletlerin yolunu tuttum.. Aceleyle yüzümü yıkadıktan sonra ayna karşısında sabah sabah traş olmaya çalışan “kabasakal” tayfaya acıyarak baktım.. Köselik sultanlıktı, ve benim o tahttan inesim hiç yok.. Aceleyle üstümü başımı giyindikten sonra kolumun altında matematik kitabım; cebimde kalemim, silgim, uç kutum, ve yedek kalemimle beraber kahvaltının yolunu tuttum.. Sınav stresi beynimi…

Devamı

Tek gözüm açık tek gözüm kapalı bir şekilde “eyvah tokat geliyor” tedirginliğiyle “Hadi bi sigara içek, sonra devam edersin çalışmana” dedim.. Kendime şaşırıyordum, ben ki kalkıp Keş’e “Gel bi sigara içelim” diye cilvelencem. Hadi biz daha hiç sevişmemişken diyordum “Abi bi sigara içelim” diye her fırsatta ama seviştikten sonra roller değişmişti.. Uzun bir offffffff çekerek bıraktı kalemini elinden.. (Kalemini bile hatırlıyorum, 0.7 uçlu bordo Faber Castell Grip 1347; bende siyahı vardı o kalemin.. Kalem koleksiyonu yapmak gibi saçma alışkanlıklarım olduğundan piyasadaki kalemleri 100 metreden marka ve model olarak tanımlayabildiğim yıllardı. Tamam lan vurmayın, yazmayı ve çizmeyi seviyorum diye dolmakalem ve uçlukalem gördüğümde kendimden geçiyordum “Wooooow bu da neeee” diyerek.)

Keş önde ben arkada yine tuttuk tuvaletin yolunu.. En köşedeki kabinin önüne geldiğimizde midemde kelebekler uçuşuyordu.. “İçerde içelim istersen” dedi gülümseyerek.. “Yemezler” diyerek…

Devamı