Blog Yazıları

Hava serinlemeye başlamıştı, geceleri ayazdır İzmir’in.. Ara ara aniden bir titreme gelir ya hani “Azrail dürttü” dedirteninden, işte beni de Azrail dürtüp duruyordu “Yatakhanelere gidelim ya ben dondum” dedim Keş’e. “Evet lan ben de üşüdüm hem bu gece Pipo nöbetçi, sigaradan basmaz o, rahat rahat içeriz” dedi.. Artık sinirlenesim bile gelmiyordu bu yapışkanlığına, kendi beynimi yeterince sikmiştim O’nun yüzünden.. “Hıhı” dedim geçtim.. Beraber yine “eski günlerdeki gibi” yanyana yatakhanelerin yolunu tuttuk.. Yaşadığımız an’ın eski günler’le tek benzerliği Keş’in tuhaf bir şekilde hissedilen sevişme arzusuydu, tek farkı da benim yine tuhaf bir şekilde Keş’e karşı koyabilmemdi..

Yatakhanelerin merdivenlerini çıkıp bizim kata geldiğimizde ben kendi yatakhaneme girdim ve üstümü değiştirdim, O da aynısını yapmak üzere kendi yatakhanesine gitmişti.. Oh be cuma gecesi buydu işte abi; cumartesinin hayalini kurabilmek için yalnız kalmak ve huzur bulmak.. Aradan yarım saat…

Devamı

Pan’ın evine gidişini dersliklerin olduğu bloğun 3. katındaki bir sınıftan izledim.. “Oh amk hayat O’na güzel, biz burda taşşak sarkıtalım, adam rahat rahat evinde götü yaysın” diye de içimden geçirmeden edemedim.. Güneş, arkasına saklandığı dağların gökyüzüyle buluştuğu çizgiyi mareşal sırması gibi boyamıştı.. Gök karanlığa avuç açıyordu ve saks mavisine boyanmış dağlarda bu sırma, ölmeden önce gözlerimi kapatıp geçmişimi düşündüğümde, anlık hesaplaşmalarımın sayılı karelerinden biri olacak türdendi.. Henüz gece ışıklandırmalarına teslim olmamış vapurların arkasından “kaptan bizi de bekle” dercesine çığlık çığlığa uçuşan martılar, uzaklardan bir imamın akşama aşık sesi, hafif bir esintiyle sevişen dalgaların kokusuna karışan ve o eve yetişme telaşıyla hızlanan adımların karınca gibi görünen siluetleri.. Seviyorum lan ben bu şehri !!

Geceyi ciğerlerime hapsetmek istercesine derin iç çekişlerle kapadım pencereyi ve sigara içmek için tuvaletlere doğru yol aldım.. Keş bu…

Devamı

Elimden alınan gururumun yerine “sana bu bile fazla” dercesine verilen o yarım sigara, benim hayatımdı.. Sönmeye yakın ama hala yanan bir yarımlıktı bana kalan.. Ben hariç herkes uyuyarak rüyalar görürken, ben uyanıkken kabuslara tutunmuştum o saatte.. Düşünmeye gücüm yoktu, bacaklarım titriyordu.. Böyle olmamalıydı.. Erkekliğimden ben bunun için mi vaz geçmiştim? Ömür boyu beni utandırabilecekleri bir yükü bunun için mi omuzlamayı seçmiştim? Beni sigarasına bile ortak etmeye iğrenen birinden mi ilgi dilenmiştim? Artık kendime üzülemiyordum, sadece acıyordum.. ve kendimi Keş’e sunduğum için, kendimden, Keş’in benden iğrendiğinin bin katı iğreniyordum.. Düşmanımın bile yeri geldiğinde hakettiği insafı ben haketmiyordum, çünkü düşmanım yapmıyordu bana, benim kendime yaptığım kadarını..

Kasaba minnet edeceğine, kes sikini ye amk! Birinin sana göstereceği ilgi, sen bacaklarını aç diyedir ve açana kadardır.. O tuvalet kabininden darağcına gider gibi çıktım.. Başım önümde ve…

Devamı

Derslerden sonra kendi yatakhanem yerine Pan’ın yatakhanesine geçtim direkt.. Pan yatakhaneler bloğunun ilk katındaydı, ben 3. kattaydım dolayısıyla Keş de 3. kattaydı.. Pan benim için bulunmaz limandı, O’nun yanında kendimi revizyona girmiş arızalı ürün gibi hissediyordum. O kadar rahattım ki zart zurt osurup duruyordum.. Pan’ın yanında ilk osurduğumda çok utanmıştım; “Oha oğlum lan bi deliğine sahip çıkamıyorsun” tarzı bir tepki beklerken, “Yuh” dedi bana ve ekledi “Oğlum öyle osurulmaz lan, al bir de bunu dinle” diyerek o güne kadar duyduğum en nameli osuruğu patlattı.. O kadar çok gülmüştüm ki içtiğim sigaranın dumanı ağzımdan, burnumdan, kulaklarımdan püskürmüştü.

O akşam yemekten sonra her zamanki akşam etüdüne katıldım. Bu etüdlere yemin ederim ki zorunlu olduğu için katılıyorduk, derslerle alakamız benim kızlarla alakam kadardı yani şöyle böyle bir alakaydı işte.. Etüdten sonra yat yoklaması öncesi Pan’ın yanındaydım yine, sigaramızı içtikten sonra…

Devamı

Benim duş perdesinin önüne gelip perdeyi yarıya kadar açtı ve o açıklığın önüne geçip başkasının beni görmesini engelleyerek “Bilader haa, bir an gerçekten erkek olduğuna inanacaktım” diyerek elini şampuanına doğru uzattı.. Diğer eliyle de hafif bornozunu gevşeterek kalkmış altınını yanlışlıkla açılmış gibi yaparak bana göstermeyi başardı.. Bir trafik kazasına şahit olmuşum gibi gözlerim şimşek hızıyla altın’ı buldu.. “Kap bir parça istersen, canın çekmiştir ;)” dedi.. İstiyordum hem de deli gibi ama sadece onun için sikilecek bir delik olmak değil aynı zamanda onun da benim olmasını… “Konuşmuştuk bunları, canım et isterse mutfağa uğrarım” dedim anlık bir ikilemi sıçrayarak aşıp.. “Hahaha ben de seni denemiştim zaten, harbiden ibne olmanı istemem sonuçta arkadaşımsın” dedi orospuçocuğu, ağızlarımız uzuvlarımızı tadarken nerdeydi peki bu arkadaşlık!! Sadece “denemene gerek…

Devamı

Ait olmasını veya ait olmayı başaramıyorsan gücün yettiğince karşı koyacaksın, yetmiyorsa da teslim olacaksın yani akışına bırakıp kuyruğuna basmayacaksın.. Caksın, ceksın’larla bi sik olmuyordu.. İnsan ilişkileri söz konusuysa ve işin içinde İBNELİK varsa, aşkın teoriği ile pratiği; kuzey ve güney kutbu gibidir.. İkisi de soğuktur eyvallah ama alakaları yoktur.. Gece yatmadan önce gebe kaldığım planlar ertesi gün Keş’le karşılaşır karşılaşmaz kürtaj’a maruz kalıyordu.. Bu yüzden olsa gerek ki ne zaman Keş’le karşılaşsam karnıma bir ağrı saplanıyordu.. Kramptan öteydi ve “eyvah bokum geldi” ağrısıyla alakasız bir ağrıydı bu.. “Birazdan savaş başlarsa hazır ol” ağrısıydı bu..

Ertesi gün, akşamki umutsuzluğumu yatakta bırakmış, kahvaltıya giderken yanıma almayı unutmuştum.. Sanki o yoğun beyin sikişini ben değil de başkası yaşamış ve ben sadece olan bitene uzaktan şahit olmuş gibiydim.. Böyle zamanlarda kendimden korkuyordum.. Keşke Keş de biraz benden korksaydı…

Devamı

Ben “oha boynumu” öpecek diye ereksiyonun amına koyarken piç kurusu meğersem kulağıma bir şey söyleyecekmiş.. Olsun öpmese bile nefesinin sıcaklığını boynumda hissetmek, en heyecanlı gerilim filmlerinin sonunda o kötü adamların kazığa oturtulmasını görmek gibiydi, “offff işte bu” dedirten cinsten yani.. Ben “offf işte bu” diye içimden geçirirken o “özlemedin mi beni” diye fısıldadı kulağıma.. An itibariyle içimde “ivit ivit ivit ivit ivit ivit”ler şelale olmuştu.. Sadece “neyini” dedim ima ve kinayeyi sikiştirircesine..

Monalisa sırıtışıyla anında savaş açtı göt “en mahremimi” diyerek.. “Herkesin gördüğüne mahrem denmez” dememek için değil dudaklarımı yanaklarımı kemiriyordum.. Utanmıştım, eminim ki Keş’in ayak parmaklarını ve ayakkabılarını benden çok izleyen olmamıştır çünkü benden çok kimseyi utandırmamıştır… Ani bir arsızlıkla kaldırdım başımı madenini avuçlayarak boynunu öpecekmiş gibi eğildim ve “sence” diyerek…

Devamı

Yatmadan önce okuldan kaçıp kaçmayan var mı diye emin olmak adına saat 22:00 civarı yapılacak olan son yoklamaya dişlerimizi fırçalayıp sigara kokmadan katılabilmek için koğuşlara(yatakhanelere) doğru yürümeye başladık… Kalbim disiplinsiz belediye bandoları gibi atıyordu, ritimsiz, gelişigüzel.. Bir an uzun aralıklarla fakat güm güm atarken, bir sonraki anda kısa kısa ve tamtiritamtam tempolarla atıyordu.. Koğuşların merdivenlerinden çıkarken meşhur zombie walk’uma çeyrek vardı.. Zombie olduğunu çaktırmamak için götünü yırtan bir ölü yürüyüşüydü merdivenlerden Keş’in kolu altında çıkışım, Keş desteklemese kendimi o merdivenlerden yuvarlanacakmış gibi hissediyordum.. Ayakkabılarım 50şer kiloydu o an.. Her şeye küfrediyordum, pişmanlıktan ölüyordum ama yine de inadına Keş’e doğru çekiliyordum..

Yoklamadan sonra Keş gelmeden hemen yatağı düzenledim ve yorganın altına girerek gözlerimi kapadım.. Normalde koğuştaki sikiklerin sesinden uyuyamayan ben bu sefer kalbimin sesinden…

Devamı

Düşününce sanırım herkesin lise hayatında anasını avradını yerini yurdunu yardıra yardıra sikmek istediği birileri olmuştur.. Sataşan eden sik sok angutluklar yapıp üzerine gelen vs.. İşte benim bela’m Şam’dan şahlanarak gelen Keş’ti.. Akşam yoklamasından sonra Gürbüz ve Sırık (ikisi sıkı dosttu) yanlarında Keş’le çıkageldiler.. Gürbüz “Hadi Anılcım Keş 4 paket sokmuş içeri, gel de bi ıslatalım” dedi yine beni kolunun altına alarak.. O an Keş’in gözünde gördüğüm pırıltı kıskançlıktan öte öfke saçıyordu.. Ana !! yarraaa yedim ben dedim içimden.. Biz Gürbüzle önden Keş Sırık’la arkadan yürüyorduk çete halinde.. Sırık basketbolcuydu, Gürbüz de atletti.. Gürbüzle önden yürürken Keş’i görmediğim için sinirlerim bozulmuyor ve Gürbüz’ün her dediğine hahaha hihihi gülüyordum salak salak (aşırı gülmeyi sinir bozukluğu olarak anlamlandıramadığım yıllardı).. Biz böyle…

Devamı

Malum gecenin sonrasındaki 4. gün Cuma’ydı.. Yatılı okullarda cuma günleri ailesi o şehirde olanlar kendi ailelerinin evine kalmaya gidebiliyordu haftasonu için.. O’nun (O’dan Keş diye bahsedicem olayların devamında, sigara içenlere okul içinde keş diyorlardı ve biz onunla en keş olanlardandık) yani Keş’in ailesi de İzmirdeydi.. (Okul izmirdeydi evet) Haftasonu için Keş ailesinin yanına gidince cehenneme dönüşen okul hayatım biraz olsun çekilebilir hale dönüşmüştü.. Oh be sonunda koridorlarda gördüğümde yol değiştirmem gerekmeyecekti ya da ortak arkadaşlarımızın (durumumuzdan haberi olmadıkları için) bizi zorla kattıkları muhabbetlerde birbirimize 1 metreden yakınken kilometrelerce uzaklardaymış gibi davranmak zorunda da kalmayacaktım.. O cumartesi sabahı çok mutlu uyandım, çünkü gece yan yatakhanede Keş’in olmadığını bilerek mutlu uyumuştum.. Okulumuzun yanıbaşında bir kekik fabrikası vardı, sabahları…

Devamı