Blog Yazıları

Keş’i ilk kez utandırabilmiştim.. Söylediğim onca laf bile bu kadar yüzünü kızartamamıştı. Herkesin espri sanıp güldüğü ortak bir gerçeğimizin olması ilk kez böylesine hoşuma gitmişti. O tuvalete son gelen Keş, ilk terkeden olmuştu; bahanesi de “ders çalışmak”. Koş git bakalım kitaplarına, biraz da sen saklan o sayfalar ardında!

Yatağıma uzandığımda gözlerim kapalı şekilde içimden kendi kendime konuşuyordum “Hahhaaa! Kimsin oğlum sen? Kimsin ha yüzüme bakmıcan! Al işte böyle baktırırlar adama.. Bu daha iyi günlerin, bu götü siktiğine pişman edicem seni!”.. Ne zaman uykuya daldım bilmiyorum ama gece boyu Keş rüyamdaydı.. “Gizli Bahçe’de sigara içiyoruz beraber.. Canım bir şeye sıkkın ama ne olduğunu çözemiyorum.. Keş bir anda bana doğru bakıyor, gözleri yaşlı.. Sarılıp başını omzuma yaslamasını sağlıyorum.. Öyle içli ağlıyor ki……”.. Uyandığımda hala rüyanın etkisindeydim.. O kadar gerçekçiydi ki sarılırken…

Devamı

***geçmişteki haliyle çok oynamadan yayınlıyorum bu buçukluğu, hem yıllar önce nasıl bir heyecanla ve ne şartlar altında yazmaya başladığımı hep birlikte yad edelim hem de şu anki bana bir hatırlatma olsun***



Yine bir “buçukluk” bölüme hoş geldiniz.. Hikayem aldığı şikayetlerden ötürü tamamen “kısıtlı” damgası yemiş durumda.. Hayır yani “ağzıma aldım” diyenin hikayesi hoş görülürken “sikini yaladım” yazışım gözlerine batmış olsa gerek; olsun.. Sonuçta kimsenin okumasına engel bir durum değil bu gördüğüm kadarıyla..

Bir kaç okurumla gerçek hayatta da buluşmak istiyorum..

Mesela İzmir’e gittiğimde @dengedekiterazi’yle buluşmasam olmaz, “kekik kokusunu” en iyi o biliyor.. Kordonboyu’nda oturur bir iki kahve içer körfezi izleriz, çenem düşerse sen kalkıp eve ders çalışmaya gidersin; döndüğünde hala konuşuyor olabilirim^^

Mesela @Sevgi27 beni en dikkatli okuyan kişi, stoktan Keş’le öpüşmediğimiz detayını yayınlamama iki gün kala 77.Bölüm’ümün altında yazmıştı “Keş’le…

Devamı

O kelleyi giyotine vurmayacaksan o boynu bükmeyeceksin arkadaş! Keş’in bu “kendi halindeliği” kanıma dokunmaya başlamıştı.. Pazar gecesi tayfamla sigara içerken “Abi onu bunu bırakın da Keş niye bizle sigara içmiyor ki?” diye bir soru attım ortaya.. Efes, kardeşiyle kendi adına, “Ne bileyim amk, davet ettik de gelmedi mi?” diye sordu.. Pan “Yaa gelmek istese gelirdi amk!” diyerek geçiştirdi.. Sırık “Bilmem belki sınavı dert etmiştir?” diyerek aradan çekildi.. Gürbüz “Ne bana bakıyon oğlum, sen çağırsana Anıl?” diyerek bana döndü.. Ulan soruyu soran bendim zaten! Kararı ne diye bana bırakıp işkence çektiriyorsunuz ki!

“Çağırmasına çağırayım da, sigarası yok ki” diyerek ağız büktüm.. Pan “E abi madem öyle, para verip ortak olur dört günlük?” diyerek bana döndü.. Pan’ı duymazdan gelerek “Hem çağırmamızı mı bekliyor amk, gelmek isteyen gelir!” dedim. “İyi de daha geçenlerde biz etüt odasında soru çözerken beni çağırıp onu es geçtin?”…

Devamı

Yaz okulunun ikinci haftasının cuma gününün öğlen saatine Matematik sınavını koymuşlar.. Bu da demek oluyordu ki Keş’ten kurtulmama Sadece 5 gün kaldı.. Sırık bu yüzden iyice yakınlaşmıştı bize, Keş gidince yalnız kalacak diyeydi büyük ihtimal.. Sırık’la aramızda pekişen Hemşo muhabbetiyle birlikte sigara tayfamıza iki kişi daha katıldı.. Bu iki kişi bir kadının iki memesi gibiydi.. Aralarındaki tek fark birinin yüzünde olan “ben”in diğerinin yüzünde olmayışıydı.. Efes ve Tuborg diye bahsedicem onlardan, ikisi de farklı markaydı eyvallah ama biraydı; hem de aynı fabrikadan çıkmış bira.. Bu aynı fabrikanın üretimi olan arkadaşlar da Hemşo’mdu.. Yuh amk bütün Trakya toplanmışız bir okula..

Eskiden sadece “zibidi”ydim, Pan’ın katılımıyla “ahanda zibidiler” olduk, Sırık-Efes-Tuborg üçlüsünün gelişiyle “sürü halinde gezen zibidiler”e seviye atladık.. Tuborg biraz mıymıntı ve ben’li olandı; matematik ve geometriden kalmıştı bütünlemeye.. Efes biraz…

Devamı

Ertesi gün kahvaltıdan sonra idarenin bizim için oluşturmuş olduğu ders saatleri çizelgesine göre kısımlara dağılıp görevli hocaların gelmesini beklemeye başladık. Bu sikik hocalardaki klasik yaz okulu tribidir.. “Bu sıcakta çok da bayılmadım burda ders anlatmaya! Çalışsaydınız it gibi aylaklık edeceğinize! Banane benim sorunum mu anlatmak, koca sene anlayamayan gerizekalılara ben bir haftada ne öğretcem!” şeklinde uzayıp giden bir konuşma yaparlar.. Bu sayede hem ders anlatmaktan kurtulurlar hem de stres atarlar.. Sanırsın amın fırlatmaları hayrına geliyorlar o okula! Sanki normalden yüksek bir maaş almıyorlar o yaz okullarında! Madem çok meraklı değildin yaz ayında burda olmaya, ulan, ulan vereydin bol bol notları da geçireydin piç! Al böyle o kafalarını sürt kalorifer peteklerine, tek tek çek o tırnaklarını piçlerin.. Hatta o tırnakları çektikten sonra işe parmaklarına yaka yaka! Sanki biz öğrenci milleti…

Devamı

Hayallerden hayal beğeniyorduk o gece kendimize.. “Oğlum yaa yine yapak mı şu olayı?” diyerek bana döndü Pan.. “Neyi abi?” diye sordum.. “Gözlerimizi kapatalım.. Sonra sen anlatmaya başla.” dedi.. Ne istediğini anlamıştım anlamasına ama hiç havamda değildim.. “Bu gece de sen dene be oğlum” dedim çekingen bir şekilde. “Yaa biliyorsun abi, ben nasıl uyandığımı bile anlatamam” dedi.. “İyi tamam, nerde görmek istiyorsun kendini?” diye sordum.. “Gidelim buralardan…” dedi kederli kederli.. “Tamam o zaman, kapa hadi gözlerini” diyerek güldüm ve “Paketi de bana ver, sigaran bittikçe yenisini yakarım” diye ekledim.. ve ikimizi de buradan uzaklaştıracak konuşmayı yapmak için boğazımı temizledim..

Alabildiğine sakin ve kısık bir sesle: //Şu an iç bahçedeyiz.. Hava o kadar sıcak ki, güneşten etrafı göremiyoruz.. Gözlerimizi bile tamamen açamıyoruz, iç bahçeyi ikiye bölen beyaz yol gözümüzü alıyor.. Aldığımız nefes, susadığımızda içmek zorunda kaldığımız ılık su…

Devamı

Koğuşlara gittiğimizde kitaplarımızı etüt odasında çalışacağımız sıralara bıraktık. Bu etüt odalarımız da plajlar gibiydi bütünleme zamanları.. Yer kapmak için kitabını erken bırakman gerekiyordu.. “Sigara yanında mı?” diye sordum Pan’a. “Yok yaa, dolabıma koymuştum. Çakmak sende ama dimi?” diye sordu bana. “Yok, yastığın içine saklamıştım.. İyi o zaman alalım da şunları çıkalım turlamaya” dedim. “Nereye gidicez oğlum, burda basan olmaz” dedi.. “Burda basan olmaz ama burası basıyor abi, havayı görmüyon mu!” diyerek açtım gözlerimi.. “Tamam la insan gibi desen anlamıcaz sanki!” diyerek koğuşuna doğru gitti..

Yeni koğuşuma girdiğimde Sırık’la Keş pencere kenarındaki bir ranzanın alt katına oturmuş muhabbet ediyordu.. “Naber lan!” diye seslendi Sırık.. “İyidir ne olsun” dedim omuzlarımı silkip. Bir yandan da yastığımın içindeki çakmağımı arıyordum.. “Buna mı bakıyordun?” diyerek elindeki çakmağı yatağıma fırlattı Keş.. “Eyvallah.” dedim…

Devamı

Ertesi gün herkes kahvaltıya eve gidecekleri kıyafetleriyle inmişti.. Bizim o gece boyu “Hobareeeeey! Ne güzel oğlum bütün okul bize kalcak!” diye birbirimize verdiğimiz tüm gazın söndüğü andı.. Milleti mutlu mesut gülüp eğlenirken görmek bildiğin moralimi bozdu.. Elimde kahvaltı tabağım masama geçtim ama tek lokma yesem kusacak gibiydim stresten.. Sandalyede arkama dönüp bakınmaya başladım, Pan’ın kahvaltıya gelip gelmediğini merak ediyordum.. “Pşşşt! Kime bakıyon lan?” dedi, “Oha oğlum sana bakıyordum sen ne ara geldin?” diye sordum.. “Şimdi geldim ama bunlarla aynı yemekhanede bir şey geçmez boğazımdan..” dedi. “Tamam öyleyse hadi gidelim” dedim.. “Nereye lan?” dedi.. “Kahve alırız. İki tane de camel.. Ohh!” dedim. “E hadi madem” dedi.. Onu hiç bu kadar üzgün görmemiştim.. O anki modu “üzgün” de değildi aslında.. Sadece ağladı ağlayacak haldeydi.. Onun o kederini kimse göremezdi,…

Devamı

Pan’ların kata indiğimde yoklama sırası henüz onun kısmına gelmemişti.. Koridorun başında gizlenerek hocanın onların kısma girmesini bekledim.. Hoca onların kısma girer girmez de kapılarının önünde hocanın beni göremeyeceği yerde dikilip Pan’a el salladım.. Pan başıyla “Tamam gördüm seni” işareti yaptı bana, gözgöze gelir gelmez abidik kubidik dans etmeye başladım kapının orda.. Beni orda dans ederken görür görmez Pan’ın yanaklar oldu sana babun yanağı gibi.. O şiştikçe ben abartıyordum şebekliği, baktım olcak gibi değil açtım kolları sağa sola “uçmaya çalışan devekuşu” dansına geçtim; bildiğin Anadolu Ateşi figürlerinin tamamını sergiliyordum.. Pan içerde ağzını burnunu kapatıp gülmeye başladı, hoca “Evladım, sen niye gülüyorsun orda!?” diye bağırınca ben dışarda bildiğin “Ahh Azize Vahh Azize” danslarına geçmiştim.. Pan “Hocam gülmüyorum” derken bile at gibi…

Devamı

Siz hiç gelmeyeceğini bildiğiniz bir treni beklediniz mi? Peki ya nerede yaşadığını bilmediğiniz birine uçamayan bir güvercinle haber göndermeye çalıştınız mı? İşte o kabinde çömelmiş o treni bekliyordum, söylemek istediklerim de varmayan dilimin esiri olmuş tıpkı o uçamayan güvercin gibi gideceği yeri bile bilmez durumdaydı.. Kabinin sol duvarına gözlerimi dikmiş yaşananları hafızamdan o kalebodurlara tek tek yansıtırken bazı anlarda kafam duruyordu.. Kalebodurlara bakıyordum boş boş, bir an öncesinde bir şeyler düşündüğümün farkındaydım ama ne düşündüğümü unutuyor ve ne düşünmem gerektiğini yakalayamıyordum.. Kafamın içinde büyük bir boşluktan başka hiç bir şey olmuyordu o anlarda.. Ben, sigaram ve karşı duvardan ibaretti o saniyeler.. Anladım ki şu düşünceler de olmasaydı, insan yapayalnız kalıyordu.. Ve anladım ki tek başımayken bile oldukça kalabalıkmışım ben..

O haftayı da böyle kalabalık geçirdim; ben, sigaram ve o kabinin kalebodurları.. Allah’tan bütünlemede ben iki…

Devamı