Blog Yazıları

Rüyalar alemine dalıp gerçeklerden arınmayı isterken; bazı gerçeklerimin de rüya olarak kalmasını dilerdim.. Efsane’ye yapacağım olası bir hamlenin sonucu kötüyse uykudan uyanmayı; devamı gelecekse de günler boyu uyumayı dilediğim gibi.. “Abi ikişer ikişer harcamayalım gelmişimize geçmişimize” dedim.. Bana döndüğünde yüzü yüzüme o kadar yakındı ki… “Nasıl yapalım o zaman?” diye sordu..

İnsan’ın insana ağzının sulandığını öğrendiğim an’daydık.. Ardarda iki kez yutkunmama rağmen hala yutkunasım vardı.. “Öpsem kızar mı acaba?” diye düşünmeyi bırakıp “Bir gelmişimize, bir geçmişimize; bir söylediklerimize ve bir de sustuklarımıza içelim abi” dedim gülümseyerek.. “Vay vay vay vay! İyi söyledin lan..” diyerek elini omzuma koydu.. Ellerim titriyordu.. Bir tek çıkardım paketimden ve dudaklarımın arasına koydum.. Efsane; kucağımda, madenimin üzerinde duran çakmağı alarak sigaramı yaktı.. Bu sigara hiç bitmese keşke. Erkek olmak;…

Devamı

O geceden sonra dört gün boyunca kimse kimsenin yüzüne bakmadı.. Sebebi “yaşadıklarımız” değildi bu sefer.. Evlatlıklarımızın sınavı, bizim matematik belası ve de Efsane’nin sınavı aynı güne denk geliyordu.. Yumurta götümüze dayanmadan tam gaz çalışmak bize ters olduğundan böyle son dört günü neredeyse uyumadan ders çalışarak geçirdik..

Sınavlardan sonra bir gün daha okulda beklememizi söylediler.. Tüm sınavları açıklamadan kimseyi memleketine göndermek istememişlerdi.. ve Biz matematik sınavından sonra yeniden okuldan kaçmaya karar verdik.. “Hadiyin son kez hep beraber içelim” demişti Efsane.. Efsane’nin sınavı güzel geçmişti.. Sevinsem mi, üzülsem mi bilemedim.. Onca göz göze gelip birbirimize göz kırpışlardan sonra ona veda etmek zorunda olmak koyuyordu.. İşin garibi “alışmıştım ilgiye”.. Düşünsene; çevrende sana bakıp gülümseyen, bir derdin olup olmadığını gün içinde en az beş kez soran, sana içki ısmarlayan ve denizde…

Devamı

Efsane yanıma otururken “yalnızlık kalktı”; bir bira daha bitti, yerine yenisi geldi… Bazen böyle anlarda hayattan çok şey beklediğimi hissediyordum..

Geceler boyu güneşi uyandırdığım arkadaşlarım arkamda, sigaram ve biram elimde, ihtiyacım olan “adam” tam da yanımda.. ama ben hala önüme bakıyorum.. Önümde çırılçıplak uzanarak geceye domalan o semte; Bornova’ya bakıyorum.. “Baktığım” Bornova; “gördüğüm”se….. Allah belamı versin ki köpek gibi özledim O’nu..

Dünyası “bir kişinin etrafında dönen” o ahmaklara gülüp geçtiğim 16 yılın sonunda “pes ettim”… Kendime yediremediğim de buydu aslında.. ve o “iki bilinmeyenli denklem”imin yanıtı.. Arkanda kimin olduğu, yanında kimin durduğu ve karşına kimleri aldığın hiç mi hiç önemli değil.. “Aklımdaki”yi istiyordu kalbim; aklımdayken aklıma aykırı düşeni, O’nu istiyordu.. Doğru yerde yanlış kişiyle olmak yıkıyordu düşlerimi; yıkıyordu derken bu sefer “yıkamak”tan bahsediyorum..…

Devamı

Pan, Artist ve Efes Kimya sınavından da çıkmışlardı.. Geriye bir tek Matematik sınavı kalıyordu ki o da 4 gün sonraydı.. ve yine sınavları çok iyi geçmişti.. O yüzden dedik ki biz yeniden okuldan kaçalım ve kutlayalım bunu! Hem ne demiştik “Bokunu çıkarırcasına tadını çıkarıyoruz hayatın”. Yine grup sözcüsü olarak Efsane Abi’nin yanına ben gönderildim..

Bu sefer Efsane Abi de ders çalışıyordu; Atom Karınca’nın odasının tam karşısındaki kısımlardan en köşede olanına tek başına oturmuş dalgın dalgın kitabına göz gezdirirken buldum onu.. Kısmın kapısını çalıp “Müsait misiniz Abi?” diye sordum.. Başını kaldırıp “Haa sen miydin Anıl; gelsene..” dedi sıkkın sıkkın.. Yanındaki sandalyeyi çekmişti oturmam için.. Oturdum itiraz etmeden ve “Ne çalışıyordunuz Abi?” diye sordum masum masum.. “Siktiret yaa, kolay konular… Yaz boyunca çalıştım zaten mezun olabilmek için; öylesine göz gezdiriyordum sıkıntıdan..” dedi..…

Devamı

Fizik Sınavı’nın ardından kutlama amaçlı bir kez daha okuldan kaçmaya karar verdik; Kimya sınavına üç gün vardı ne de olsa.. Fırsat bu fırsat deyip içmeye karar verdik Pan’la.. Efsane Abi hemen her gece okuldan kaçtığı için gündüzleri derslerden sonra uyuyordu.. Okuldan kaçarken ona katılmak istediğimizi söylemek üzere yatakhanesine girdiğimde garip bir şey keşfettim.. Bu Efsane bildiğin Firavun pozisyonunda uyuyordu! Ben ki uyurken yılların “çılgın semazen”i; karşımda “uslu firavun”u görünce ne yapacağımı şaşırdım.. Abi yaa yok böyle bir şey; sırtüstü yatmış ve kollarını da sağ eli sol omzuna, sol eli de sağ omzuna gelecek şekilde çaprazlamış uyuyor Efsane.. Yan ranzaya oturup izlemeye başladım.. Sapık sapık bir izlemek de değil haa! Nasıl uyandırsam diye düşünüyordum..

Her zamanki gibi üniformalarıyla uzanmıştı “Bi beş dakika kestiricem” diyerek.. Kolları Firavunvari pozisyonda uyuduğundan pazuları iyice belirginleşmişti. Pencereden vuran gün ışığı, o pazuların…

Devamı

Sonunda Keş de aramıza katıldı!

Ben böyle ağlattığımız yenidoğanlara bakarken bir anda hazırlık sınıfının idari kadrosundan iki kıdemli yönetici haykırarak fırladı binadan.. “Laaaaaaaaaaaan!” diye öyle bir kükremişlerdi ki küçük dillerimiz bile götümüze kaçtı.. Pan, bana; ben, Pan’a; Artist’se şaşkınlıktan bi sağa bi sola bakıp duruyordu.. İdare’deki iri yarı kıdemli, Pan’la beni kollarımızın altından kavradığı gibi sürükleyerek binaya soktu.. Diğeriyse Artist’i ensesinden kavramış çekiştiriyordu..

Az önce o dayılanan üst sınıflar bizler değilmişiz gibi en masum yüz hallerimizi takındık böyle kedi yavruları misali “Biz ne yaptık ki?” dercesine büzdük dudaklarımızı.. Hazırlık sınıfının idare odasına girdiğimizde “Tamam yaa tamam, yaşadım gördüm yeter bana bu kadarı.. Sona geldik artık” diye düşünüyordum.. Bildiğin aklım durdu abi! Bütün sınıfların en yetkili 3 idari amiri; yani toplamda 12 taşşaklı idareci toplantı halindeydi..…

Devamı

Tüm hafta boyunca yoğun bir şekilde ders çalıştık, tabiri caizse “nefes bile almadan!”. Efsane hemen her gece okuldan kaçıyordu; dolayısıyla etrafta pek göründüğünü söyleyemem.. Velet’le Tıfıl, Efsane’nin olduğu koğuşta kalıyorlardı.. Bu ikili henüz hazırlık sınıfından oldukları için, diğer sınıflar tarafından çok ezilmemeleri adına “son sınıfların himayesine” verilmişlerdi.. Pan’la ders çalışırken bir yandan da evlatlıklarımıza işkence ederek “zorla” ders çalıştırıyordum.. İngilizce kelimeler zor ezberlenen türdendi; bilirsiniz şu sikik okulları.. Tüm hocalar sizden “günlük hayatta dahi kullanılmayan” dilin o “ağdalı versiyon”unu öğrenmenizi beklerler.. Çocukları bu yüzden gayet iyi anlıyordum..

Bu yüzden onlara kelimeleri basit “imgelem”lerle öğretmeye çalışıyordum.. Mesela “posterity” diye bir kelime vardı.. Bu kelimeyi onlara anlatırken “Bir bebe düşünün, böyle saçlarının yanlarını kazıtmış, kalan kısmını da morciverte boyatmış.. Her tarafından…

Devamı

Ertesi gün yataktan kalktığımda etrafıma bakarken kendimi şu “eski model lcd ekran fotoğraf makineleri” gibi hissediyordum.. Başımı ani bir hareketle sağa çevirdiğimde görüntü bir kaç saniye sonrasında sağa geliyordu.. Baş ağrısından tek gözüm kapalı halde alnımı ovuşturarak girdim tuvaletlere.. Yüzümü yıkadıktan sonra iki yudum su içtim; ağzımdaki o akşamdan kalan acı tadı silmek için.. İçimden lanet ediyordum “Bok vardı o kadar içecek, ne sikime karıştırdım ki birayla şarabı” diye.. Kollarım çizik içindeydi, akşam dönüşte saklanmaya çalışırken çalıların içinde düşüp durduğumu hatırladım birden.. Koğuştan iki tek sigara alıp, musluktan bir avuç su daha içtikten sonra ellerimi ve ağzımı tişörtümün tersiyle kurulayıp bir tek yaktım..

Tek düşünebildiğim “Acaba akşam Efsane’ye saçma bir şey söyledim mi dönerken okula?”ydı.. Çünkü dönüş yolunda yaptığımız tüm konuşmalar kopuk kopuk geliyordu aklıma.. Binaya girdikten sonrasını daha net hatırlıyordum ama…

Devamı

Bölüm sonundaki medya o gecenin şarkısıydı. Neden diye sormayın. Öyleydi işte.

***

Sahil yoluna vardığımızda hep beraber o “namaz sonu” selamını aynı anda bir sola bir de sağa doğru verdik.. Yoldan karşıya geçmek için mi? Yok, sadece “tekel bayii” bakmak için. O tekel büfesinin mavi ışıklı tabelasını ilk farkeden “Ben” oldum demek isterdim ama hepimiz aynı anda “ahanda şurda şurda” diyerek birbirimizi dürtmeye başladık. Efsane; üç tane efes extra aldı kendine “Bana bu kadarı yeter” deyip.. Artist; dört tane tuborg gold aldı “Aaaabi ben bunlardan başka içmem hayatta, en sevdiğim mmmmmh” diyerek.. Kıvırcık üç tane şu kocaman “marmara gold” şişelerinden aldı; “Benim mide biraz geniş, bunlar anca yeter” dediğindeyse hepimiz gülmeye başladık.. Sıra Pan’la bana geldiğinde altışar tane kendi favorilerimizden aldık ve de iki paket camel soft..

Deniz kenarındaki banklardan birine geçtiğimizde hepimiz koyduk o kara poşetleri ayaklarımızın dibine.. Pan bir tane kırmızı tuborg çıkarttı…

Devamı

Saat gece yarısına yaklaştığında eşofmanlarımızı çıkarıp okul içinde kullandığımız günlük üniformalarımızı giydik.. En önde Efsane Abi, arkasında Kıvırcık ve Kıvırcık’tan sonra Artist, Artist’in arkasında Pan ve en arkada ben.. Hepimizin arasında yaklaşık 10’ar metre mesafe vardı, hem ne demiştik “Kargalar sürüyle, kartallar tek uçar.”. Efsane abi en önden Kıvırcık’a “Tamam gelin gelin” işareti yaptıkça, o işareti sırayla birbirimize ileterek ilerliyorduk..Ben de en arkadan gelerek grubun bir nevi götünü kolluyordum.. Tamam heyecan verici diye atladık olaya ama yakalanırsak ucunda “disiplin kurulu”na çıkmak vardı.. Öğrenciler arasında biz bu disiplin kurulu mevzusuna “disko” diyorduk kısaca; ve benim Disko’ya çıkmam demek, “Tekirdağ’a ilk otobüsle geri gönderilmem” demekti..

“Firar etme”nin bu denli riskli olması mı yoksa “Dışardaki hayat” mı beni cezbetti bilmiyorum ama, o taş bahçenin altındaki tünellerden sinsi sinsi okul revirinin oraya doğru koştururken çoktan…

Devamı