Kaybolmuşluk!

Bir aseksüel olduğunuzu düşünün. Hemcinsinizden birisiyle görüşüyorsunuz ve ona karşı bir şeyler hissetmeye başlıyorsunuz fakat bunun yanlış olduğunun da farkındasıınız. ne yapardınız? gerçekten kalbinizin sesini mi dinlerdiniz yoksa mantığınızı mı konuştururdunuz? (aileniz homofobik olsun bu arada..)

Cinsiyetsiz yazdı:

Bu yanlış değil. Açılmazdım ama eşcinsel olduğumu söylerdim.

eşcinsel olduğunu söylersen çok tepki alacaksın ama kaldırabilir miydin onca yükü?

Mantıklı fakat "tabiki de böyle bir şeyi haketmiyorlar yine de bu yanlış bir şey olduğu gerçeğini değiştirmez." düşüncesinden başka bir şeyle karşılaşılmaz diye tahmin ediyorum..

Niye yanlış onu anlamadım. İnsanlara açılmıyorsam açılma gibi bir zorunluluğumun olduğunu düşünmediğim içindir. Yoksa en fazla çevremden gereksizler çıkar ve gerçekten insanlığa değer verenler kalır. Bu da şahsen işime gelir.

Tahir yazdı:

Niye yanlış onu anlamadım. İnsanlara açılmıyorsam açılma gibi bir zorunluluğumun olduğunu düşünmediğim içindir. Yoksa en fazla çevremden gereksizler çıkar ve gerçekten insanlığa değer verenler kalır. Bu da şahsen işime gelir.

Ailenin hayatından çıkması gerçekten işine gelir mi? Açıkçası benim gelmez..

Anlayışsızsa gelir neyse