ATLAS tarafından yazılan gönderiler

Yeni bir yer, başka bir yaşantı, el değmemiş bir başlangıç bulmak için ya da eskiyi bırakmak, terk etmek için yola çıkmak gerekiyor... Yola düşmek kimi zaman bir kapıyı açıp çıkabilmek kadar kolay, kimi zamansa binlerce engeli aşabilmek kadar zor.

Gidildiği zaman kazanılanlar, çoğunlukla kaybedilenlerden daha fazla olmasına rağmen, gitmenin kaçınılmazlığı ile basit yaşantımızı kabullenme arasına sıkışıp kalıyor zavallı hayatlarımız..

Gitmek için en uygun zamanı mı bekliyorsun? Hemen şimdi git! Çünkü en uygun zaman şimdi…

Kendinizi filme kaptırabilir, kitaba dalabilir, müziğe sığınabilir, alkole vurabilir, boşluğa düşebilirsiniz... Sevgili yoksa, yapılacak çok şey var…

Hayatınıza dönüp bi bakın bakalım, iyi ki yapmışım, bugün olsa yine yapardım, keşke daha önce yapsaydım, dediğiniz neler var?

Gurur duyduğunuz, övündüğünüz kararlarınız, yapmaktan dolayı, onur, mutluluk, sevinç duyduğunuz, keyif aldığınız olaylar???

Hepimiz hayata birşeyler verdik, olumlu ya da olumsuz mutlaka birilerinin hayatına bir şeyler kattık. Dönün kendinizle bi hesaplaşın bakalım, hangisi daha çok???

Kendinizi herhangi bir kavramla sınırlandırmayın. Bir şey, bir kimse gibi olmamak iyidir, bir çerçeveye sıkıştırılmadığınız anlamına gelir. Kendinizi tanımlama çabalarını bırakın ve başkalarının hakkınızda ne düşündüğünü önemsemeyin. Bırakın onlar sizi nasıl tanımlarsa tanımlasınlar, bu onların problemi. Tüm prensiplerinizden arının, ne kadar esneyebildiğinizi görebilmeniz için....

Ne sindirildik ama... En büyük olaya dahi tepkimiz 1-2 saat sürüyor. Tedirgin olunca huysuzlanan ve bir kenara toplaşıp homurdanan, ardından çiftçi sopasıyla çıkıp kendisini gösterdiğinde ürküp hiç bir şey olmamış gibi yeniden normal hayatına dönen çiftlik hayvanlarından farkımız kalmadı.

Yoldan çıkmak her zaman iyidir, çıkın yoldan, belki yeni bir yer keşfedersiniz, belki de bir deniz kıyısına varırsınız...

“Yaşanmışlıkların acısı mı? Yaşanmamışlıkların sızısı mı, Hangisi daha derin hissedilir?” Yaşlandığımızda nasıl cevaplarız bu soruyu?

Doğru insanlarla ilişki kurun, en uç noktalardakilerle birlikte olun, çünkü diğerleriyle AYRI fikirde olmak bir sanattır. Zıtlıklar dünyanızı güzelleştirerek, onun dönmesini sağlar… Eş, dost ve arkadaşlarınızın seçiminde bu politikayı benimseyin:

Hiçbir konuda sıradanlaşmayın. Zekâda ve anlayışta sıradanlıktan kaçının. İyi şeyler pek beğenilmez çünkü ahmakların sayısı ehillerden fazladır. Beğeninin fazlalığı, bilgeleri kesinlikle hoşnut etmez. Eğer, düşünceleriniz, sözleriniz, eylemleriniz, halkı, ayak takımını, memnun ediyorsa rahatsız olmalısınız, sıradanlaşıyorsunuz demektir.

Sınırlarını aşan, zincirlerini kıran insanları severiz. En statükocu olanlarımız bile böylelerine içten içe hayranlık duyar. Kimsenin cesaret edemediğine cesaret edebildikleri için belki de.

İnsanları anlamıyorum. Kadınlar ve erkekler birbirleriyle konuşurken aptallaşıyorlar. Pop gruplarından, elbiselerden, arabalardan, aptal oyunlardan ve aptal spordan bahsediyorlar ve ben katılmadığım için "Neden bu kadar huysuzsun?" diyorlar. Ben de onlara: "Ben iyiyim." diyorum. "Ama mutlu görünmüyorsun." diyorlar. Ben de onlara: "Düşündüğümü görmüyor musunuz? Aptallar mutlu olur ve siz benim zamanımı çalıyorsunuz" diyorum. Konuştuklarından hiç bir şey anlamıyorum.

İnsanlara geri zekalı olduklarını söylemek zordur, fakat durum gerçekten de böyleyse, ne yapabilirsiniz ki???

Meydanlarda, caddelerde bağırmak adi bir romantizmden başka bir şey değildir. Gerçek bir kurtuluş istiyorsak toplumsal bir cinnete ihtiyacımız var...

Ne kadar çok şey öğrenirseniz, o kadar çok şey anlamını yitiriyor. Sahip olduğunuz değerler bir bir yıkılıyor, prensipleriniz, amaçlarınız, inançlarınız da değişiyor. Çoğu şeyin bir anlamının, bir öneminin olmadığının farkına varıyorsunuz. Çok boş şeyler için hayatınızı, üzüntü, dert, gam, tasa, kaygı gibi şeylerle geçirdiğinizi fark ediyorsunuz. Yaşama daha değişik bir bakış açısıyla bakmaya başlıyorsunuz, fakat onda da çok geç kalmış olduğunuzu görüyorsunuz…

İnsanlık kurtuluş peşinde... Aileden kurtulmak istiyor, törelerden kurtulmak istiyor, çalışmaktan kurtulmak istiyor, hastalıklardan kurtulmak istiyor, devletten kurtulmak istiyor, silahlardan kurtulmak istiyor, sınırlardan kurtulmak istiyor,... Bir süre sonra bunlardan kurtulacaklar ama, kendinden nasıl kurtulacak?

Karşılaştıkları sorunlarla yüzleşmeye ve onları çözmeye cesaret edebilen insanlar, toplumu daha ileri taşıyacak kişilerdir! Yalnızca kurallara göre yaşayanlar, toplumu ileriye taşıyamazlar, onlar yalnızca toplumla birlikte yaşayıp giderler.

Her tarafta vaaz veren solucanlar var. Her kurum bir misyonu dile getiriyor; tapınaklar gibi kurumların da mutlakları var; yönetimin ise yönetmelikleri - maymunların kullanımına yönelik. Hepsi de insanların yaşamına çare bulmaya çabalıyor. Dilenciler ve hastalar buna can atıyor. Kaldırımlar ve hastaneler şifacılarla dolup taşıyor. Toplum bir kurtarıcılar cehennemidir.

amma tuttu bu saçma başlık.

Rakı

olmayanlar, bilmeyenler, ne olacağını olmayacağını merak edenler için, Biontech aşısı oldum, bir zararını, yan etkisini vs görmedim. bir faydası olup olmayacağını bilemem tabi, belki de oluyordur, haberim yoktur, belki de olmuyordur.

Darkmoonlight_ yazdı:

iyiyim diyen kalmamıs Ne olacak bu halimiz

iyiyim

tenji.is.homo yazdı:

dilara çıktı dilara diye birini tanımıyorum

o seni tanıyor demek ki