Yakın Çevremizde Homofobi İle Mücadele?

Ablamla olan bir konuşmamız sırasında içimi acıtan bir deneyimle, aslında yakınımızdaki kişilerin de, toplumdaki ön yargılarla baktığını çok net fark etmemi sağladı. Aslında farkında bile değiller homofobik olduklarının, onlara göre sıradan, herkesin konuştuğu ve dalga geçerken cümle arasında konuşulacak ve önemsiz şeyler gibi bakıyorlar. Aslında galiba bende çok eskiden öyleydim, ancak biraz araştırmam içinde olmam gerekti anlayabilmem için. Sizce bu durumu nasıl düzeltmeye başlayabiliriz, belki de en yakınımızdan başlayarak? Neleri okumam, araştırmam gerekiyor? Nasıl bir dil ile anlatabilirim/anlatabiliriz?

Tan Yuksel yazdı:

Homofobik olmasının dayanağı neyse sen de onu aşağıla

Yani bence aşağılamakla veya hakaret ederek birilerine bir şeyler katabileceğimi düşünmüyorum. Ben kızgınlık olmadan düzgün bir şekilde öğrenmelerini ve ön yargılarını öğrenerek kırmalarını istiyorum. Zorbalıkla veya hakaretle yapılan bir şeylerin, anlayış çerçevesi içinde devam edebileceğini düşünmüyorum.

Tan Yuksel yazdı:

Aşağılamak da bir çeşit öğretme aracıdır.

Kendine yapılmasını istemediğini, başkasına yapma

Bana göre en etkili eğitim bu, acı çekmeyen birisine acıyı anlatamazsınız.

Haklısınız yaşamadan kimse kimsenin ne çektiğini bilemez, ancak kendi hayatlarından örnekler vererek anlatmaya çalışabiliriz ancak o bile kişinin kendi yaşadığını anlatamaz karşı tarafa. Ben biraz sevgi olmadan yapılacak bir şeyin saygı getireceğini düşünmüyorum. Biraz fazla iyimserim galiba

SiyahMutsuz` yazdı:

Her zaferin tek sebebi ilik ve sevgidir.

Bir insan'da sevgi şefkat ve iyilik olması gerekiyor.

Bu devir de insanlarımız da bunlardan pek yok hatta öyle bir insan olmamaya başladılar yayıldı virüs gibi.

Bence insan şöyle bir düşünse hayatımız da karşımız daki insanları düşünüerek acaba benimde başıma gelebilir diye düşünse hiç bir şekilde tışlama sevmeme olmaz sonuc da insanınız ve başımıza ne geleceği belli olmaz.

Kesinlikle, galiba empati kurabilmemiz gerekiyor. Bu kişi ile dalga geçiyoruz, dışlıyoruz ancak bana yapılma nasıl olur diye düşünebilmek gerekiyor. Çünkü toplulumuzda her konudan, ufakta olsa insanlar birbirlerini dışlayıp, yargılayabiliyor ve maalesef her birimizin başına geliyor bu. Bunu hatırlayıp, düşünebilsek galiba bir çok yaptığımız şeyi yapmamaya başlayabiliriz. Ancak yine maalesef ki düşünmemek ve empati kurmamak için elimizden geleni yapıyoruz.

feyz yazdı:

Beni olduğum gibi kabul edemeyenlere çok yaklaşmıyorum. Evet bilgi eksikliği yüzünden böyle davranabilirler ama biz zeki ve araştırmacı yaratıklarız bu yüzden daha bu konuyla alakalı tam anlamda bir fikirleri olmayan, ailesi ne dediyse onun ile yetinen insanlarla bırakın konuşmayı aynı ortamda bile bulunmuyorum. Arkamdan kötü sözler söyleseler bile umursamıyorum. Hayat benim hayatım kimse benim olduğum kişiyi kısıtlayamaz veya karışamaz.

Galiba bir şeyleri araştırmaya başlamamız için birilerinin tekiklemesi lazım bizi. Kendi kendimize başlayamıyoruz, hocalarımızın ödev vermeden dersle ilgilenmediğimiz gibi, başlamadıkça da araştırmadan söylenenlere kulak asıyoruz. İnsanların araştırmaya başlamasını nasıl sağlayabiliriz sizce?