Yalnızlık

Eğer romantik anlamda yalnızlıktan bahsediyorsan benim için yalnızlık çok çok çok büyük bir nimet. Yalnız olmayı seviyorum. Kendime daha fazla zaman ayırabiliyorum, geliştirebiliyorum. Başkasına ihtiyacım olmadan hayatıma bir amaç edinebiliyorum. Yalnız olduğum zaman kendimi stressiz, huzurlu hissediyorum. Çünkü birisi sayesinde mutlak sevgiye kavuşulacağını düşünmek... Ne bileyim, benim için oldukça saçma ve fazla kurgusal. Kendi başına da mutlu olabilirsin. Yalnızlık iyi iyi

Bu çok göreceli bir şey bence. Yalnız kalmayı seviyorum. Etrafımda seslerin olmaması rahatlatıcı. Düşünürken veya hiçbir şey düşünmezken bile senin rahatını bozan birilerinin olmaması güzel. Bir yandan da özgürlüğe apaçık bir dünyan oluyor. Diğer taraftan bakınca yalnız olmaktan hiç mutlu değilim. İnsanın ruh eşi olması gerekiyor. Ya da bir şeyleri anlatabileceği, koşulsuz kendini senin yerine koyup sorunlara çözümler bulabileceği veya mutluluğuna ortak olup seni daha da mutlu edebileceği bir arkadaş. Yani yalnızlığı bilinçli kullanmak önemli. Hem güzel hem de çirkin olabiliyor.

Kadınlar yaşlandıkça vücutları daha fazla erkeklik hormonu üretiyor. Erkeklerde ise tam

tersi. 40 -- 45 yaşında daha da belirgin oluyormuş. cinsel başarısızlık konusunda

onlar kendilerindeki bu değişimin farkında olmuyormuş, hatayı eşlerine buluyorlarmış.

bu yaşlarda artan boşanmaların muhtemel nedeni bu olabilir.

Muhtemelen bu nedenle (yukarıdaki açıklama) boşanmalar 35 -- 40 yaşlarında yaşanıyor.