edgedaughter(Sep) tarafından yazılan gönderiler

Eylin Deniz yazdı:

Aa anime karakteri gibi kendin mi yarattın çok güzel ☺️

Anime tarzı çizmiyorum ama evet benim OCm

Piko yazdı:

çoğu kişi kabullenmiş şansılısın ben öle deilm ailem bilmiyor gizli tutmak zorundayım benim ailem iyi karşılamaz tepki gösterir diye düşünüyorum gizli kalması kendim içinde sağlıklı olacaktır ayrıca babanne sölemişin bir tek baban kalmış hadi bakalım babanda kabullenirse tepki göstermezse çok rahat bir şekilde hayatını sürdürürsün 😊

Umarım öyle olur Babam oldukça açık görüşlü bir adamdır bu yüzden hiç mi hiç şüphelenmiyorum ondan.

Piko yazdı:

Keşke dünya yı kadınlar yönetseydi dediğiniz gibi fakat malesef öle deil bütün o ülkelerde daha çok kabul görürdü kesinlikle kadınlarda saygı üstün

Bu da yanlış sayılmaz.

Kadın ırkının erkek ırkıyla olan eşitlik mücadelesi günün birinde kadın ırkının üstün çıkacağı bir gelecekle sonuçlanacaktır.

-Nikola Tesla

Çizim yaparım!

Dünyayı kadınlar yönetseydi bence LGBT+ bütün o ülkelerde daha çok kabul görürdü.

(Bu sonuca varmamın sebebi küçük bir ada ülkesinde ekonomik krizde batmayan tek bankayı kadınların yönetiyor olması. Onlar çocuklarını düşünürler ve düşünür gibi yapmazlar. Üstelik erkeklerden daha saygılıdırlar çoğu zaman.)

Burası yanlış yer, farkındasın umarım.

Açıkçası aileme trans birey olduğumu açıklayalı sadece günler oldu. Anlatayım:

Cumartesi akşamı bütün aile (annem, babam ben ve erkek kardeşim) babannemleri köyde bir ziyarete gittik. İşte eğlendik yedik içtik derken kalmaya karar verdik. Ertesi sabah köyde hep yaptığım gibi bisikletime binip tura çıktım. Oldukça erkendi ve kendimi nedense çok iyi hissediyordum. Neyse işte bir derenin kenarında kitap okudum, tüm köyü turladım ve bağ evine giden son yokuşu inmeye başladım. O an ilginç bir fikir geldi aklıma. Daha önce anneme açılmak için psikolog yardımına bile kaçmıştım ama fark ettim ki bana yardım edecek kişi sadece birkaç kilometre uzakta oturuyordu! Babaannem! Ona her konuda güvenebileceğimi biliyordum. Artık kader mi desem yokuşu indiğim an karşımda çeşme başında oturmuş telefonuyla konuşan babaannem çıktı. Batıl inançlı değilim ama bazı mesajlara inanmadan duramıyorum. Bunun bir mesaj olabileceği düşüncesine kapıldım ve oturup telefon görüşmesinin bitmesini bekledim. Ondan sonra bir süre lafladık ve ben konuya girdim.

"Babaanne, sen LGBT ne demek biliyorsun, değil mi?"

"Ben anlamam öyle şeylerden kızım, anlat sen anlarım."

"Şimdi bak, hani eşcinselleri biliyorsun. Değil mi?"

"Evet."

"Bu bir çeşit kısaltma gibi. Gay, lezbiyen, biseksüel, transeksüel. Bunları destekliyor musun?"

Öyle bir an sustu ki gerçekten endişelendim.

"Yani bu onların kendi ellerinde olan bir şey değil. Bu yüzden kötüleme hakkım yok. Ama saygı duyabilirim."

"Babaanne şöyle ki ben... Yani kendimi kız bedenine ait hissetmiyorum. Erkek olarak doğmalıymışım gibi. Bana kızım demelerinden çok rahatsız oluyorum."

İşte böyle bir süre konuştuk, son derece kibar ve saygılıydı. Ben bir ara biraz ağladım sonunda ailemden birine açabildiğim için. Anneme anlatırken bana kullanmam için tüyolar verdi.

Ertesi sabah olduğunda annemle de konuştum bu konuda. Sonuçlar iyiydi. Hala onun çocuğu olduğumu ve beni her türlü sevdiğini söyledi. Ancak hislerimden emin olana kadar herkese açmamamı söyledi(beni korumak adına). Gelişme çağını terk edince bir binder alabileceğimi söyledi.

Kısacası ilk tepkiler umut vericiydi. Şimdi de babama anlatacağız, iyi bir tepki bekliyorum. Şans dileyin