Paul tarafından yazılan gönderiler

  • Kendimi kabullenmem

    Merhaba arkadaşlar

    Ben 26 yaşımdayım. Bu yaşıma kadar içimde büyük bir sır taşıyordum. Benim en büyük sırrımdı bu ve kimseye söyleyemezdim. Çünkü hislerimin yanlış olduğunu ve gelip geçici bir heves olduğunu düşünüyordum. Kendimi, duygularımı,hislerimi bastırıyordum. Her gece gözyaşlarıma engel olamıyordum. Çünkü rüyalarımı kızlar değil erkekler süslüyordu. Neden böyle? "Neden böyleyim neden erkeklerden hoşlanıyorum" diyordum. Aldığım her nefes bana yük olmaya başlamıştı. O kadar yalnızdım ki, o kadar çaresizdim ki. Ailem beni öğrenmemeliydi. Onları hayal kırıklığına uğratmamam gerekiyordu. Çünkü onlar benden çocuk, torun bekliyorlardı. Bir gece bunlara son vermek istedim. Kesik kesik olan nefesimi tamamen kesmek istedim. Çünkü daha fazla dayanamıyorum. Belki kolay yolu seçmiştim. Ama yapamadım. İçimdeki çocuğuna kıyamadım. Çünkü onun bir suçu yoktu. Benim bir suçum yoktu. Bu hisler bu duygular yalnış olamazdı. Ne yapacağımı bilemiyordum. Önümde duran duvarı atlayamıyordum. Aradan bir süre geçti. Biraz araştırma yaptım. Zaten sürekli araştırma yapıyordum bu konuyla alakalı fakat dediğim gibi kabul etmiyordum. Sonra kabul ettim kendimi. O kadar kolay oldu ki bu inanın. Biraz zaman aldı belki ama o kadar rahatladım ki anlatamam. Çünkü ben buyum. Her zaman buydum. Aileme, arkadaşlarıma veya kimseye birşey söylemek zordunda da değilim. Çünkü kızlar ben erkeklerden, erkekler de ben kızlardan hoşlanıyorum demiyorlar. Kabul ettim kendimi ben eşcinselim. Bundan gurur duyuyorum. Kendimle gurur duyuyorum.

    Okuduğunuz için teşekkürler.♥️